تبليغاتX
همبستگی و وحدت در پرسش مهر 8

يکي از مولفه هاي تعليم و تربيت صحيح مهرورزي است. ‹تعليم و تربيت صحيح نياز به عشق است و بدون مهرورزي و محبت امکان حضور در مدرسه ودلسوزي وجود ندارد و مهرورزي پايه انتقال خوبي ها به قلب و روح و جان فرزندان کشور و ساخت يک جامعه پيشرفته است.›1

مهرورزی موجب تقویت هویت اجتماعي -فرهنگی در جامعه شده و با آشكار ساختن تفاوتها و شباهت هاي افراد هر جامعه سبب شود که انسان ها در راه رسيدن به اهداف خويش مصمم تر شده واجتماع هاي كار آمد تشكيل شده و بدنبال آن پيشرفت در امور مختلف را سبب مي شود . بدون استفاده از فن بيان و زبان آموزي  نمی توان به ضرورت های جهانی جامعه پیشرفته پرداخت . تعالی و پیشرفت جوامع یک فرایند جهانی است و متاثر از عوامل مختلف درون مرزی و برون مرزی می باشد. براي رسيدن به تعالی و پیشرفت همه جانبه بايد با زبانهاي جهاني آشنا باشيم و هر چه اين زبانهاي انديشه پرور روان تر و شيواتر بتواند حكم براند و بعبارتي توام با مهر ورزي و محبت باشد سريعتر به هدفش خواهد رسيد. يكي از جنبه هاي محبت و مهر ورزي صلح با دشمنان در واقع لزوم است .چنانچه حضرت علي (ع)در مورد مدارا و صلح كردن و تاثيرمهر ورزي در والايي انسان مي فرمايند: « پیشنهاد هیچ صلحی را که خوشنودی خدا در آن باشد رد مکن. که آسایش رزمندگان، آرامش خود و امنیت کشورت در صلح تامین می شود. اما پس از صلح از دشمنت سخت بر حذر باش که گاهی برای غافلگیر کردن تو ، خود را به تو نزدیک می کند. پس جانب احتیاط فرو مگذار و خوش بینی را از خود بران و اگر با دشمن پیمان بستی تا او را در پوشش پناه خویش بگیری به پیمان خود وفادار بمان و ذمه ات را با امانت کامل پاس دار و جان خود را سپر عهد و پیمان خویش قرار بده که در میان واجبات خداوند بزرگ شهرت وفای به عهد بزرگترین است و ملت ها به رغم جدایی گرایش ها و پراکندگی آراء در این مورد سخت هم داستانند. خداوند عهد و ذمه خود را در فضای امنی قرار داده ، با مهر خویش پرتوش را میان بندگان گسـترده است و حریمـش ساخته تا در آن پناه گیرند و در سایه اش بیآرامند. این همه برای آن است که انسان به والایی اخلاق و ژرفای روح دست یابد ، زیرا آنچه انسان را والا می سازد نه شدت احساسات والا ، که گستره و عمق اندیشه والا و متانـت و مهرورزی در گفتار و کردار اوسـت. » . با پرورش فرهـنگ مهرورزی است كه روابط بين انسانها بهينه مي شود و در پرتو اين ارتباط ها مي توان به مصالحه هاي اجتماعي سودمند در بين مردم ملتها رسيد.بايداولیا و متولیان فرهنگی و تربیتی جامعه فرهنگ مهرورزی را در ميان مردم بخصوص جوانان و نوجوانان كه در گرداب خشونت صنعتي شدن هر لحظه گرفتار مي شوند رواج دهند اخلاق پسنديده و  مدارا و تفاهم را در خود بپرورانند واخلاق نيكوي رسول الله را سر شمه تبليغات خود قرار داده و با نهادينه كردن اين مهم پايه رشد و پيشرفت فرهنگي را اساسي شكل دهند.


1 دکتر احمدي نژاد رياست جمهوري اسلامي ايران

+ نوشته شده توسط پریزاد رحیم پور در دوشنبه سیزدهم اسفند 1386 و ساعت 19:39 |

يكى از شاخصه هاى پر اهميت در پيشرفت اسلام اخلاق نيك و كلام‏دلاويز و پرجاذبه پيامبر اكرم (ص) با انسان‏ها بود، اين خلق نيكو تا بدان حدى بود كه معروف شد سه چيز در پيشرفت اسلام نقش به‏سزايى داشت:
1-  اخلاق پيامبر (ص)
2-  شمشير و مجاهدات حضرت على (ع)
3- انفاق ثروت حضرت خديجه (س)
در قرآن مجيد، به نقش اخلاق پيامبر (ص) در پيشرفت اسلام و جذب‏دل‏ها تصريح شده است، آن جا كه مى‏خوانيم: «فبما رحمة من الله‏لنت لهم و لو كنت فظا غليظ القلب لانفضوا من حولك فاعف عنهم‏و استغفر لهم و شاورهم فى الامر; اى رسول ما ! به خاطر لطف ورحمتى كه از جانب خدا، شامل حال تو شده، با مردم مهربان‏گشته‏اى، و اگر خشن و سنگدل بودى، مردم از دور تو پراكنده‏مى‏شدند، پس آن‏ها را ببخش، و براى آن‏ها طلب آمرزش كن، و دركارها با آن‏ها مشورت فرما.» از اين آيه استفاده مى‏شود كه :
1-       نرمش و اخلاق نيك، يك هديه الهى است، كسانى كه نرمش ندارند،از اين موهبت الهى محرومند.
2-       افراد سنگ‏دل و سخت‏گير نمى‏توانند مردم‏دارى كنند، و به جذب‏ نيروهاى انسانى بپردازند.
3-       رهبرى و مديريت صحيح با جذب و عطوفت همراه است.
4-       بايد دست ‏شكست‏ خوردگان در جنگ و گنهكاران شرمنده را گرفت وجذب كرد (با توجه به اين كه شان نزول آيه مذكور در موردندامت فراريان مسلمان در جنگ احد نازل شده است).
مشورت با مردم از خصلت‏هاى نيك و پيوند دهنده است كه موجب‏انسجام مى‏گردد.
تنها مكتبى كه مطلقاً با زور پيشرفت نمى كند، مكتب اسلام است. براى اينكه با قلب، روح و فطرت انسانها سر و كار دارد. يكى از بهترين راههاى معرفىِ اسلام ناب، دوست داشتن، مهر ورزيدن و خدمت كردن به خلق خداست در خدمت هم نبايد بين مردم مرزبندى كنيم، چون وقتى اسلام مى آيد، متعلق به همه است.

منبع:
http://taalieiran.parsiblog.com/
+ نوشته شده توسط پریزاد رحیم پور در دوشنبه سیزدهم اسفند 1386 و ساعت 19:34 |
انديشه کنيد در عاقبتي که در اثر تفرقه بدان دچار شدند و همبستگي آنان گسست و سخن ها و دل هايشان گوناگون شد. به حزب ها و گروههاي مختلف تبديل شدند و به درگيري پرداختند. در نتيجه خداوند لباس بزرگي و کرامت را از قامت آنان بيرون آورد و نعمت هاي فراوان شيرين را از آنان سلب نمود و داستان آنها در ميان شما عبرت آور باقي ماند. از حالات زندگي فرزندان اسماعيل و فرزندان اسحاق و اسرائيل(عليهم السلام) عبرت بگيريد. راستي چقدر حالات ملت ها با هم يکسان و در صفات و رفتارشان با يکديگر همانند است.
در احوال آنها در روزگاري که از هم جدا و پراکنده بودند انديشه کنيد زماني که پادشاهان کسري و قيصر (کسري لقب پادشاهان ايران و قيصر لقب پادشاهان روم شرقي) بر آنان حکومت مي کردند و آنها را از سرزمين هاي آباد، از کناره هاي دجله و فرات و از محيط هاي سرسبز و خرم دور کردند و به صحراهاي کم گياه و بي آب و علف و محل وزش بادها و سرزمين هايي که زندگي در آنجا مشکل بود تبعيد کردند. آنان را در مکان هاي نامناسب، مسکين و فقير، همنشين شتران ساختند. خانه هايشان پست ترين خانه ملت ها و سرزمين زندگيشان خشک ترين بيابان ها بود. نه دعوت حقي وجود داشت که به آن روي آورند و پناهنده شوند و نه سايه محبتي وجود داشت که در عزت آن زندگي کنند. حالات آنان دگرگون و قدرت آنان پراکنده و جمعيت انبوهشان متفرق بود. در بلايي سخت و در جهالتي فراگير فرو رفته بودند. دختران را زنده به گور، بت ها را پرستش و قطع رابطه با خويشان و غارتگري هاي پياپي در ميانشان رواج يافته بود.
11- امامت اساس وحدت و همبستگي ملي(خطبه 192، 91 تا 97)
“ان هذا الامر لم يکن نصره ولاخذلانه بکثره ولابقله و هو دين الله... و مکان القيم بالامر مکان النظام من الحرز يجمعه و يضمه فان انقطع النظام تفرق الحرز و ذهب ثم لم يجتمع بحذافيره و ابدا و العرب اليوم و ان کانوا قليلافهم کثيرون بالاسلام عزيزون بالاجتماع فکن قطبا استدر الرحا بالعرب”(خطبه 146، 3، 2، 1)
پيروزي و شکست حاکميت اسلام به کثرت و قلت طرفداران آن نبود، بلکه اسلام دين خدا آن را پيروز ساخت... جايگاه رهبري چونان ريسماني محکم است که مهره ها را متحد ساخته و به هم پيوند مي دهد. اگر اين رشته از هم بگسلد مهره ها پراکنده و هر کدام به سويي خواهند افتاد و سپس هرگز جمع آوري نخواهند شد.
عرب اگرچه امروز از نظر تعداد اندک است اما با نعمت اسلام فراوانند و با اتحاد و همبستگي عزيز و قدرتمندند. چونان محور آسياب جامعه را به گردش درآور و با کمک مردم جنگ را اداره کن.
راهبردها
11-1- امامت و رهبري رکن اساسي همبستگي و وحدت ملي است.
11-2- براي پيروزي کثرت طرفداران ملاک نيست بلکه قوت اسلاميت در جامعه ملاک است و علت شکست به قلت طرفداران بر نمي گردد بلکه به ضعف اسلاميت در جامعه بر مي گردد.
11-3- با مشارکت عمومي مسائل حکومت از جمله جنگ را بايد اداره نمود.
12- تفرقه مقدمه فتنه است.
“ان الشيطان يسني لکم طرقه و يريد ان يحل دينکم عقده عقده و يعطيکم بالجماعه الفرقه و بالفرقه الفتنه فاصدفوا عن نزغاته و نفثاته و اقبلوا النصيحه ممن اهداها اليهم و اعقلوها في انفسکم” (خطبه 121، 8)
همانا شيطان راههاي خود را به شما آسان جلوه مي دهد تا گره هاي محکم دين شما را يکي پس از ديگري بگشايد و به جاي وحدت و همبستگي به شما پراکندگي و تفرقه عطا کند و در تفرقه شما را دچار فتنه گرداند. پس از وسوسه و زمزمه و فريبکاري شيطان روي گردانيد و نصيحت آن کس را که خيرخواه شماست گوش کنيد و به جان و دل بپذيريد.
13- علي(ع) پاداش و حسن عاقبت خود را از وحدت مردم مي طلبد.
“ليس رجل احرص علي جماعه امه محمد(ص) و الفتها مني ابتغي بذلک حسن الثواب و کرم الماب” (نامه 78، 2)
در امت اسلام هيچ کس حريص تر از من نسبت به وحدت و همبستگي امت اسلامي نيست. من در اين کار پاداش نيک و سرانجام شايسته را از خدا طلب مي کنم.
14- تفرقه عامل سلطه پذيري
“والله لاظن ان هولاء القوم سيد الون منکم باجتماعهم علي باطلهم و تفرقکم عن حقکم و معصيتکم امامکم في الحق و طاعتهم امامهم في الباطل” (خطبه 25، 2)
قسم به خدا مي بينيم که اين مردم (يمن) بزودي بر شما چيره مي شوند چرا که آنان بر باطل خود متحدند اما شما در حق خود دچار تفرقه و پراکندگي هستيد. شما از امام خويش در حق نافرماني مي کنيد و آنان از پيشواي خويش در باطل اطاعت مي کنند.
15- همبستگي و وحدت يکي از فلسفه هاي نبوت
(خطبه 231)
“فصدع بما امر به وبلغ رسالات ربه فلم الله به الصدع و رتق به الفتق و الف به اشمل بين ذوي الارحام بعد العدواه الواغره في الصدور و الضغائن القادحه في القلوب” پيامبر اسلام آنچه را که به او ابلاغ شد آشکار کرد و پيام هاي پروردگارش را رساند.
او شکاف هاي اجتماعي را به وحدت اصلاح و فاصله ها را به هم پيوند داد. پس از آن آتش دشمني ها و کينه هاي برافروخته در دل ها را يافته بود، ميان خويشاوندان يگانگي برقرار کرد.
16- آثار همبستگي براساس دين
“فانظروا الي مواقع نعم الله عليهم حين بعث اليهم رسولافعقد بملته طاعتهم و جمع علي دعوته الفتهم، کيف نشرت النعمه عليهم جناح کرامتها و اسالت لهم و جداول نعيمها و التفت الملله بهم في عوائد برکيتها فاصحبوا في نعمتها غرقين و في خضره عيشها فاکهين قد تربعت الامور بهم، في ظل سلطان قاهر و آوتهم الحال الي کنف عز غالب و تعطفت الامور عليهم في ذري ملک ثابت فهم حکام علي العالمين و ملوک في اطراف الارضين، يملکون الامور علي من کان يملکها عليه و يمضون الاحکام فيمن کان يمضيها فيهم لاتغمز لهم قناه و لاتقرع لهم صفاه” (خطبه 192، 98 تا 101)
به مواقع نعمت هاي الهي بر آنها بنگريد. هنگامي که رسولي را به سوي آنها برانگيخت در نتيجه طاعت آنان را به دين پيوند داد و با دعوتش آنها را به همبستگي و وحدت رساند .بنگريد که (در سايه آن طاعت ديني و همبستگي و وحدت اجتماعي) چگونه نعمت هاي الهي بالهاي کرامت خود را بر آنها گستراند و جويبارهاي آسايش و رفاه بر ايشان روان ساخت و تمام برکات آئين حق آنها را در بر گرفت. در ميان نعمتها غرق گشتند و در خرمي زندگاني شادمان شدند. امور اجتماعي آنان در سايه قدرت حکومت اسلام استوار شد و در پرتو عزتي پايدار آرام گرفته، به حکومتي پايدار رسيدند و آنگاه آنان حاکم و زمامدار جهان شدند و سلاطين روي زمين گرديدند و فرمانرواي کساني شدند که در گذشته حاکم بودند و قوانين الهي را بر کساني جاري ساختند که مجريان احکام بوده و در گذشته کسي قدرت درهم شکستن نيروي آنان را نداشت و هيچ کس خيال مبارزه با آنان را در سر نمي پروراند.
17- ضرورت پيروي حکومت از روش نخبگان جامعه براي ايجاد وحدت و همبستگي
“لاتنقض سنه صالحه عمل بها صدور هذه الامه واجتمعت بها الالفه و صلحت عليها الرعيه” (نامه 53،38)
(اي مالک) آداب پسنديده اي را که بزرگان اين امت به آن عمل کردند و ملت اسلام به وسيله آن به همبستگي رسيدند و براساس آنها مردم اصلاح شدند، نقض نکن.
18- ايجاد همبستگي موجب جلب قلوب مي شود
“قلوب الرجال وحشيه فمن تالفها اقبلت عليه” (حکمت 50)
+ نوشته شده توسط پریزاد رحیم پور در دوشنبه سیزدهم اسفند 1386 و ساعت 19:14 |

 اختلافات در جوامع بشري روز به روز گسترش يافته و قربانيان فراواني مي گيرد. از آنجا که وحدت از موضوعات مهمي است که در قرآن نمود ويژه اي دارد، برآن شديم که اصل وحدت و راههاي عملي قرآن براي دستيابي به وحدت را باز شناسيم و عوامل و موانع وحدت اجتماعي را بررسي کنيم., فصلهايي که پايان نامه را تشکيل مي دهد عبارتند از : در فصل اول به بررسي واژگان هم ارز و غير هم ارز با وحدت پرداخته شده است. در فصل دوم توحيد را مبناي وحدت برشمرده و باذکر شواهد مي گوئيم که قرآن در صدد ايجاد الفت در ميان تمام افراد بشر است و تحقق وحدت دراشکال مختلف فقط در سايه توحيد امکانپذير است . در فصل سوم شرک را از مهمترين عوامل تفرقه بر خواهيم شمرد و عملکرد منافقين را جداگانه بررسي مي کنيم. در نهايت به اين نتيجه خواهيم رسيد که تحقق وحدت ايده آل جامعه قرآني تنها در سايه توحيد به معناي گسترده و واقعي آن امکانپذير است و تفرقه عاملي جز شرک و نفاق ندارد.
+ نوشته شده توسط پریزاد رحیم پور در دوشنبه سیزدهم اسفند 1386 و ساعت 19:7 |

     

خاتمي:

فقدان عدالت و محبت عامل اصلي خشونت‌هاي جهان است

خبرگزاري فارس: رئيس مركز بين‌المللي گفتگوي تمدن‌ها اظهار داشت: فقدان دو عامل سبب بروز خشونت‌هاي موجود در جهان مي‌شود كه يكي عدالت و ديگري محبت است.

 

به گزارش خبرگزاري فارس به نقل از بنياد باران سيد محمد خاتمي شب پنجشنبه در مراسم اعطاي پنجمين "جايزه تقي ابتكار" به پژوهشگران و فعالان عرصه محيط زيست كه در مركز صلح و محيط زيست برگزار شد، با تأكيد بر اين كه روح مشترك تمام اديان، محبت و عدالت است، گفت: آيا جاي آن نيست كه برجستگان اديان مختلف با خشونت و ناامني و جنگ و درگيري مقابله كنند؟
خاتمي با يادآوري اين كه صلح، فقط صلح ميان انسانها نيست، افزود: بخشي از صلح به آشتي ميان انسان و طبيعت باز مي‌گردد.
وي افزود: رويارويي انسان و طبيعت، مشكلات فراواني ايجاد كرده و اين امر موجب مي‌شود طبيعت عكس‌العمل نشان دهد؛ به شكلي كه اگر در طبيعت تصرفي صورت گيرد و اين كار با فزون‌خواهي انجام شود، طبيعت نيز براي انتقام‌خواهي وارد عمل مي‌شود.
خاتمي با طرح اين پرسش كه در زندگي انسان، صلح، اصل است يا جنگ و كدام يك امري طبيعي است؟ افزود: وقتي به آثار كلاسيك و فرهنگ و تمدن‌ها رجوع مي‌كنيم، بيشتر از جنگ شنيده و خوانده مي‌شود تا صلح، و آثار بزرگي كه بازگوكننده آنها هستند، اكثراً كتب حماسي است.
وي با اشاره به اين كه حماسه در واقع به يك معنا ستايش جنگ است، افزود: در آغاز دوران جديد كه بنياد فكر سياسي از گذشته جدا شده و نظريات جديد سياسي كه بعد هم در برخي نظام‌هاي سياسي جديد تحقق يافت، انسان "گرگ" انسان است و وضع طبيعي انسان، جنگ دانسته شده است.
خاتمي به آيه‌اي از قرآن مجيد اشاره كرد و گفت: زماني كه سخن از آفرينش است و فرشتگان دچار شگفتي از آفرينش اين موجود مي‌شوند از خداوند سوال مي كنند كه آيا تو در زمين كسي را قرار مي‌دهي كه منشا فسادها و خونريزي‌هاست و خداوند مي‌گويد من چيزي مي‌دانم كه شما نمي دانيد.
خاتمي تاكيد كرد: اينكه انسان فساد مي‌كند و در طبعش خونريزي است از سوي خدا رد نشده اما آيا لحظات زندگي انسان در جنگ و جدال، نزاع و خونريزي طي شده يا در آرامش و صلح.
رييس‌جمهور سابق كشورمان افزود: انسان اگر بخواهد رها شود به طور طبيعي آنچه وجود خواهد داشت، جنگ و درگيري و خشونت است.
خاتمي با اظهار تاسف از تعبير وحشتناك "جنگ مقدس" در تاريخ گفت: متاسفانه جنگ در اين مفهوم ستايش شده است.
وي با اشاره به تعبيري از قرآن در خصوص طغيان و سركشي كه به جنگ و خشونت مي‌انجامد، گفت: خداوند مي‌فرمايد: وقتي انسان طغيان مي‌كند كه خود را بي‌نياز بپندارد ، دچار خودخواهي شود و خود را محور همه چيز در دنيا بداند و آن زمان جنگ رخ مي‌دهد؛ اما زماني كه انسان حس كند كه نيازمند است و تواضع داشته باشد كه خود را محور عالم نداند، صلح در دنيا برقرار مي‌شود.
خاتمي به ديدار سال گذشته خود با پاپ اشاره كرد و گفت: ايشان گزارشي از ناآرامي‌ها، ‌افراط گري‌ها، جنگ، تهديد بمب اتم،‌ نقض حقوق و كرامت انسان در سراسر دنيا ارائه كرد و از من خواست كه تلاش كنيم با اين موارد مقابله شود.
وي افزود: من هم در پاسخ گفتم اگر به وضع عالم رجوع كنيم، فقدان دو عامل سبب بروز اين خشونت‌ها مي‌شود كه يكي عدالت و ديگري محبت است.
خاتمي ادامه داد: آيا محتواي اديان الهي چيزي جز عدالت و محبت است؟ آيا حضرت مسيح (ع) مظهر محبت و دعوت‌كننده به عدالت نبوده است؟‌ آيا اسلامي كه تمام سوره‌هاي خود را با رحمان و رحيم شروع مي‌كند و نيز قرآن كريم كه مي‌فرمايد هدف بعثت پيامبران (ص) اين است كه مردم به قسط قيام كنند، طرفدار خشونت است؟ آيا فقدان عدالت و محبت سبب اين همه خشونت‌ها نيست؟
وي افزود: بايد براي صلح در دنيا تلاش كنيم و زمينه‌هاي جنگ را از بين ببريم تا انسان مورد احترام بوده و آگاه باشد و از خودخواهي تهي شود.
در پايان اين مراسم از كهرم به عنوان پژوهشگر پيشكسوت سال 86، اصفهانيان پژوهشگر منتخب سال 86، الهه موسوي روزنامه‌نگار، خانواده‌هاي 2 محيط بان شهيد مسعود نجفي و قدرت‌الله ساتياروندي كه 18 آبان ماه سال جاري در حين تعقيب متخلفان و متجاوزان محيط زيست شهيد شدند و خانواده هرمز اسدي كه در حين انتقال 6 رأس گوزن زرد شهيد شد، مورد تقدير قرار گرفتند و جوايز و لوح سپاس را از دستان سيد محمد خاتمي دريافت كردند.

+ نوشته شده توسط پریزاد رحیم پور در جمعه دهم اسفند 1386 و ساعت 16:54 |

جامعه ایران، جامعه ای است متنوع و دارای هویت خاص فرهنگی، اجتماعی، ایران به عنوان سرزمینی بزرگ با تمدنی دیرینه با پذیرش اسلام، فرهنگ ایرانی ـ اسلامی را پذیرفت. نباید فراموش کرد که در طول تاریخ و در داخل این فرهنگ، خرده فرهنگی هایی هویت خویش را تعریف کردند و در عین حال با این فرهنگ بزرگ نیز همزیستی و مسالمت آمیز داشته اند. ترک، کرد، لر،  بلوچ ، عرب ، لک ، گیلک ،ترکمن  و ... همه ایرانی اند و مسلمان و هویت برتر خود را در ایران اسلامی جستجو می کنند. توازن میان خرده فرهنگ ها و فرهنگ ملی ـ محصول بزرگی به نام  اتحاد ملی و انسجام اسلامی را به همراه داشته است که ما می توانیم به واسطه آن نظم طبیعی، به زندگی مسالمت آمیز در ایران ادامه دهیم که باید گفت متاسفانه این نظم طبیعی هر از چند گاهی دستخوش تحول می شود. ساده انگاری، بی تدبیری، نفی وجود خرده فرهنگ ها از یکسو و بزرگ نمایی، افراطی گرایی و تهدید گرایی از سوی دیگر نگرشی بدبینانه هستند که این نظم را دچار تحول کرده است. سال گذشته کاریکاتور روزنامه ایران در اهانت به 30 درصد از اقوام ایرانی و تحریک آذری زبانها و درج مطالبی  در یکی از نشریات که منجر به توهین علنی به هم میهنان لرستانی گردید از این دست مطالب می باشد0 

 

 

  ايران اسلامى، امروز بيش از هميشه به همدلى، وحدت، دوستى ، رفاقت و اتحاد آحاد مردمش نيازمند است، در شرايطى كه از يكسو دشمنان خارجى براى خدشه دار كردن عزت و غرور ملت مسلمان ايران زمين از هيچ تلاشى رويگردان نيستند و از طرفى ايرانيان در آستانه ورود به شرايطى تازه و افتخارآفرين از دستاوردهاى علمى و ملى خويش به سر مى برند، اين تهديدها معناى تازه اى به خود گرفته است. ايران اسلامى متعلق به همه ايرانيان است، از هر قوم و هر نژاد و هر زبان و در سال  اتحاد ملی  و انسجام اسلامی توجه و دقت بيشتر در حفظ حرمت اقوام مختلف اصيل ايراني و جلوگيري از فتنه انگيزي و ايجاد اختلاف بين اقوام از ضروریات نظام اسلامی و ایران متمدن می باشد.

 

 

 تاريخ انقلاب اسلامی  نتايج اتحاد را در صحنه‌هاي مختلف نشان داده و اين امر در مواضع ما در خارج از كشور بسيار تاثير گذار گذاشته است؛ لذا هميشه در نوك حمله دشمنان ما همين بحث وحدت قرار داشته و سعي كرده اند كه آن را به تفرقه و جدايي در داخل تبديل كنند.با توجه به توطئه استكبار جهاني براي ايجاد تفرقه نژادي مذهبي و ملي بين كشورهاي اسلامي، انسجام اسلامي يك شعار كليدي است و ما امروز در منطقه خاورميانه به آن نياز داريم. امروز بايد در مباحثي چون انرژي هسته‌يي و مواضع داخلي به گونه‌اي منسجم عمل كنيم تا دشمن احساس نكند در بين ما تفرقه‌اي وجود دارد و سوءاستفاده كند.

 

+ نوشته شده توسط پریزاد رحیم پور در سه شنبه دوم بهمن 1386 و ساعت 14:48 |

انسان ها به اقتضای زندگی اجتماعی همواره در پی اتحاد و همبستگی با هم نوعان خود بوده اند که این اتحاد و همبستگی و پیوند خود بر دو نوع قابل تقسیم و دسته بندی می باشد.

نوع اول : اتحاد و پیوندی تصنعی و غیر واقعی است. به این صورت که دولت ها و حکومت ها و اقوام و حتی اشخاص بر اساس مصلحت اندیشی و جلب منافع، در مقطعی از زمان با یکدیگر پیوند تفاهم بسته و متحد می شوند. لکن این اتحاد مشروط به حفظ منافع طرفین است لذا با نقض آن شرط، لاجرم این پیوند نیز می گسلد.

نوع دوم : اتحاد حقیقی و پیوندی قلبی است که ابتدا درون و باطن انسان ها را تحت تاثیر قرار داده، پس از آن در برون و اعمال و افعال ایشان بروز و ظهور می یابد.

این اتحاد حقیقی از محتوا و طرز تفکری خاص تبعیت نموده و دیدگاه های ویژه ای را نیز ارائه می کند از جمله اینکه:
الف- حقّ، تنها محور اتحاد حقیقی در عالم می باشد.

ب – حقّ، ماهیتا در بین تابعین خود ایجاد اتفاق، اتحاد و همبستگی نموده و باطل، ذاتا تفرقه افکن و وحدت شکن می باشد.

پ – خداوند، مردم را به تبعیت از حقّ دعوت نموده و پیامبران و رهبران الهی خود را به عنوان پرچم دار حقّ و برپا دارنده آن به میان مردم روانه نموده تا تفرقه و نفاق را برطرف ساخته و ایشان را حول محور حقّ متحد نماید.

ت – انبیاء و پیام آوران الهی، ذره ای اختلاف نظر با یکدیگر نداشته و خود الگوی کامل و نمونه عینی اتحاد می باشند.

د – در مقابل حزب خداوند که با تبعیت و دعوت به حقّ، ایجاد اتحاد می نماید، جبهه شیطان قرار دارد که با ترویج باطل، میان مردم تفرقه می افکند.

ج – پیامبر اسلام(ص)، ائمه معصومین(ع) و بویژه در این برهه از زمان حضرت مهدی(عج) وارث رسالت و احیاگر مکتب انبیاء بوده و پرچم اتحاد را بر دوش دارند.

آری همان بزرگواری که درباره اش فرموده اند:

«خداوند بوسیله او امتها را به اتفاق آورده و پراکنگی ها را برطرف می نماید»(۱)

و خداوند کریم وظیفه سنگین استیلای حق و ظهور دین خویش را به عهده اش سپرده تا سرانجام روزی با نصرت الهی، ریشه های تفرقه یعنی شرک، کفر و نفاق را ذایل نموده و در دولت کریمه خود، جهان هستی را حول کلمه توحید یکپارچه و متحد و یکدست سازد.

قرآن کریم به عنوان آخرین و کامل ترین کتاب آسمانی، سه گروه از مردم را مورد خطاب قرار داده و به اتحاد فرا می خواند:

اولین خطاب خداوند دعوت جامع و فراگیر تمامی انسان ها، در همه زمان ها به پیروی از حقّ می باشد:

«یا ایها الناس اعبدوا ربکم الذی خلقکم و الذین من قبلکم لعلکم تتقون»(۲)

(ای مردم پروردگارتان را پرستش کنید، همورا که شما و پیشینیانتان را آفرید. باشد که تقوا پیشه کنید.)

در دومین خطاب، اهل کتاب من جمله مسیحیان و یهودیان مورد ندا و دعوت الهی قرار می گیرند:

«قل یا اهل الکتاب تعالوا الی کلمة سواء بیننا و بینکم الا نعبد الا الله و لا نشرک به شیئا»(۳)

(ای اهل کتاب بیایید از آن کلمه حق که میان ما و شما یکسان است پیروی کنیم و آن اینکه جز خدای یکتا را نپرستیم)

در سومین خطاب دامنه دعوت به مراتب محدودتر گشته و تنها گروهی خاص را شامل می گردد:

«واعتصموا بحبل الله جمیعا و لا تفرقوا»(۴)

(همگی به ریسمان محکم خداوند چنگ زده و پراکنده نشوید)


در همه این خطاب ها اعم از اینکه نوع انسان مخاطب باشد یا گروهی خاص، خداوند بندگان خود را به سوی حقّ می خواند و به راه تبعیت از حقّ فرمان می دهد.

اکنون که به این نقطه از بحث رسیدیم، پاسخ به چند سوال ضروری به نظر می رسد:

اول اینکه: حقّ که محور اتحاد حقیقی می باشد، خود چیست و چه تعریفی دارد؟

دوم اینکه: چه کسانی صلاحیت تشریح و تبیین حقّ را دارا می باشند؟


قرآن کریم کلام خداوند است و تفسیر و توضیح آن بر عهده کسانی خواهد بود که خداوند علم آنرا بدیشان آموخته و نیز تعلیم بندگان را بر گردنشان نهاده باشد.

خداوند تبارک و تعالی خود در قرآن چنین می فرماید:

«و ما یعلم تأویله الاّ الله و الراسخون فی العلم»(۵)

از امام صادق(ع) روایت است که فرمودند:

ما «راسخون فی العلم» هستیم و ما تاویل قرآن را می دانیم.(۶)

همچنین در روایت دیگری امام صادق(ع) فرمودند:

«الراسخون فی العلم» امیرالمومنین علی بن ابی طالب(ع) و ائمه بعد از او هستند.(۷)

و در جای دیگر امام صادق(ع) فرمودند:

«الراسخون فی العلم» آل محمد(ص) هستند.(۸)

پس ترجمان و آموزگاران کلام خداوند، پیامبر(ص) و اهل بیت عصمت(ع) بوده و صلاحیت تبیین حقّ را تنها آنها دارند و انسان ها موظفند برای فهم و فراگیری حقایق کتاب خدا به سراغ این خاندان رفته و از آنها بپرسند و به دستورشان عمل نمایند.

پس ما نیز برای یافتن حقیقت و باطن حقّ به محضر ائمه معصومین(ع) رجوع نموده و زانوی ادب می زنیم و از آنان می آموزیم.

پیش از این گفتیم که خداوند در آیه ۱۰۳ سوره آل عمران چنین می فرماید:

«واعتصموا بحل الله جمیعا و لا تفرقوا و اذکروا نعمت الله علیکم اذ کنتم اعداء فالّف بین قلوبکم فاصبحتم بنعمته اخوانا و کنتم علی شفا حفرة من النار فانقذکم منها کذلک یبیّن الله لکم آیاته لعلّکم تهتدون»

در کتاب شریف تفسیر جامع ج۱ به نقل از خصائص سید رضی چنین آمده است:

امام باقر(ع) فرموده اند:

«پیامبر(ص) در آخرین روزهای حیات خویش در حال بیماری، عمویش عباس و امیرالمومنین(ع) را صدا زده و به آنها تکیه نموده و به مسجد تشریف بردند و نماز را با مردم نشسته بجا آورده سپس بر فراز منبر قرار گرفتند. تمام اهل مدینه اعم از مهاجر و انصار حاضر بودند. بعضی گریه می کردند و عده ای ساکت بودند. پیامبر(ص) ساعتی خطبه می خواند و ساعتی استراحت می نمود و از جمله فرمایشات حضرت این بود که :

ای کسانی که در این روز و این ساعت از جن و انس و مهاجر و انصار در اینجا حاضرید، حاضرین به غائبین برسانید. من پس از خود در میان شما دو ثقل بزرگ برجای می گذارم. اول آن قرآن خداوند که کتاب هدایت و بیان احکام واجب الهی که حجت بالغه خدا و من است. دوم نشانه بزرگ و علم اکبر و مطهر و مظهر دین و نور و راهنمایی و چراغ هدایت و حبل الله اعظم، علی بن ابی طالب که رشته محکم خداست. تمام شما باید به دامان علی که رشته اتصال میان شما و خداست چنگ زده و از اطراف آن متفرق نشوید. که علی از پرتگاه آتش جهنم شما را نجات داده و آیات خداوند را برای شما بیان کند تا هدایت یافته و رستگار شوید. ای مردم هرکس امروز و بعد از این روز علی را دوست بدارد بر عهد خدا وفا نموده و هر کس امروز و بعد از این روز او را دشمن بدارد روز قیامت کور و کر به محشر می آید. و نزد پروردگار حجتی ندارد.»(۹)

باز در همین کتاب از مناقب نقل نموده که :

«ابن عباس می گوید روزی در حضور پیامبر(ص) بودم، شخصی اعرابی وارد شد و به آن حضرت عرض کرد: حبل الله چیست که ما به آن متمسک شده و به آن چنگ بزنیم؟

پیامبر اکرم(ص) دست علی(ع) را گرفت و فرمود به دامان این علی چنگ زنید که رشته محکم خداست.

اعرابی به دور امیرالمومنین(ع) می گردید و فریاد می زد: خدایا شاهد باش من چنگ زدم به ریسمان محکم.

پیغمبر اکرم(ص) فرمود هرکس می خواهد مردی از بهشت را مشاهده کند به این اعرابی نظر نماید


در تفسیر شریف نورالثقلین از امام باقر (ع) نقل شده که فرمودند:

آل محمد(ص) آن «حبل»ی هستند که خداوند به اعتصام آن فرمان داده و فرموده واعتصموا بحبل الله جمیعا ولا تفرقوا»(۱۰)


در همین کتاب از امام باقر(ع) ذیل کلمه «ولا تفرقوا» نقل شده که فرموده اند:

«خداوند تبارک و تعالی می دانست که مردم به زودی بعد از نبی خود دچار تفرقه می گردند و با هم اختلاف می کنند، پس آنها را از تفرقه نهی فرمود همانگونه که امتهای پیشین را نهی فرموده بود، پس ایشان را امر نمود که بر ولایت آل محمد(ص) اجتماع نمایند.» (۱۱)


و باز در همین کتاب از کمال الدین و تمام النعمة نقل شده که علی(ع) از پیامبر(ص) پرسیدند: آیا هدایت از ماست یا از غیر ما؟

فرمودند: بلکه از ماست هدایت به سوی خداوند تا روز قیامت. بوسیله ما خدا آنها را از ضلالت شرک نجات بخشید. بوسیله ما خدا آنها را از گمراهی فتنه در امان نگاه داشت. بوسیله ما آنها را بعد از ضلالت فتنه برادر گردانید. کما اینکه بوسیله ما آنها را بعد از ضلالت شرک ایشان را با یکدیگر برادر ساخت و به ما، خاتمه می بخشد.(۱۲)


بار دیگر به کلام اصلی خویش باز می گردیم. خداوند مردم را به وحدت و اتحاد و پرهیز ار تفرقه امر فرمود و برای این پیوند، چنگ زدن و تمسک به حبل الله را بر مردم واجب نمود. و دیدیم که حبل الله یا همان ائمه معصومین(ع) آن محور حقّی هستند که خداوند به عنوان محور اتحاد معرفی نموده است.

که این معرفی با تعابیر متعددی، در قرآن کریم تکرار گردیده است و بررسی آنان می تواند آموزنده باشد.


پایان قسمت اول.


پـی نوشت هـا:

۱. مفاتیح الجنان/ زیارت حضرت امام عصر(عج)

۲. بقره/۲۱

۳. ال عمران/۶۴

۴. ال عمران/۱۰۳

۵. آل عمران/۷

۶. کافی ۲۱۳/۱ ح۱ – برهان۸/۲ ح۳ – تفسیر عیاشی ۱۸۷/۱ ح۷و۸ – صافی۱۲/۲ – تاویل الایات الظاهره ۱۰۰/۱ ح۲و۳ – بحار الانوار ۱۹۸/۲۳ ح۳ – بصائرالدرجات ۲۰۳ ح۵و۷ – نورالثقلین ۳۱۶/۱ ح۳۴

۷. کافی ۲۱۳/۱ ح۳ – برهان۸/۲ ح۲ – تفسیر قمی ۱۰۵/۱ – کنزالدقائق ۱۸/۲ – تاویل الایات الظاهره ۹۹/۱ ح۱ – نورالثقلین ۳۱۷/۱ ح۳۶

۸. تفسیر عیاشی ۱۸۶/۱ ح۴ – برهان ۱۰/۲ ح۱۱ – بصائر الدرجات ۲۰۴ ح۸ – نورالثقلین ۳۱۵/۱ ح۲۷و۲۸

۹. تفسیر جامع ج۱ ص۴۷۸

۱۰. نورالثقلین ج۱ ص۳۷۷

۱۱. همان

۱۲. همان

+ نوشته شده توسط پریزاد رحیم پور در سه شنبه دوم بهمن 1386 و ساعت 14:36 |

 

Click for Full Size View

در تاريخ آمده است: کارواني از مردمان يکي از شهرهاي ايران شکايتي به نزد حاکم آوردند که دو راهزن کاروان يکصد نفري ما را غارت کرده اند ! حاکم با تعجب پرسيد: چگونه صد نفر از پس دونفر بر نيامدند؟ يکي از آنان در پاسخ گفت: آن دو نفر بودند همراه، و ما صدنفر بوديم تنها!

سال 1386 به تدبير رهبر فرزانه انقلاب اسلامي به نام وحدت ملي و انسجام اسلامي نام گرفته است.

اين تدبير ارزشمند به عنوان راهبرد بنيادين خاتم پيامبران در برقراري الفت ميان قلب هاي پراکنده و تشكيل حكومت اسلامي در امتداد سال پيامبر اعظم(ص) زمينه نزديك تر شدن جمهوري اسلامي و جهان اسلام را به انديشه هاي ناب نبوي فراهم مي سازد.

پر واضح است كه در شرايط سخت و توفان هاي بنيان بر افکن که پيوند و همبستگي مسلمانان را نشانه گرفته است اين راهبرد ارزشمند مي تواند برادري و اتحاد دنياي اسلام را در جهان طنين انداز نمايد و به عنوان يكي از اصلي ترين عوامل شكوفايي تمدن اسلامي خودنمايي کند.

قرآن کريم به عنوان سند افتخار دنياي اسلام وحدت و همبستگي را سرچشمه رحمت و مومنان را به صلح و اخوت فرا مي خواند. خداوند متعال در آيات گوناگوني به آن اشاره فرموده است كه از آن جمله مي توان به آيات زير اشاره نمود:

1. "واعتصمو بحَبل الله جَميعا وَلا تفرّقوا" 1

همگي به ريسمان الهي چنگ بزنيد واز پراكندگي بپرهيزيد.

در شآن نزول اين آيه آمده است: ثعليه از تبار اوس با استعد بن زراره از قبيله خزرج نسبت به يکديگر فخرفروشي مي کردند و هرکدام شخصيتهاي قبيله خويش را به رخ ديگري مي کشيد و اين امر باعث اختلاف و تفرقه ميان آنان شد .

پيامبر اکرم (ص) از آن آگاهي يافتند و براي پايان دادن به اين درگيري باتدبير حکيمانه نزول آيه شريفه را به عنوان منشور عمومي به مسلمانان ابلاغ و درگيري دوقبيله نيز پايان پذيرفت.

2. "ولا تكونوا كالذين تفرقوا و اختلفوا من بعد ما جائهم البيّنات و اولئك لهم عذاب عظيم" 2پس از آنها كه آيات وادله اي براي هدايت آنان آمده است و چنين گروهي گرفتار عذاب سخت خواهند شد.

3. "انما المومنون اخوه فاصلحو بين اخويكم و اتّقو الله لعلكم ترحمون" 3به حقيقت مومنان همه برادر يكديگرند پس هميشه بين برادران خود صلح دهيد و پرهيزگارباشيد باشد كه مشمول رحمت الهي گرديد.

4. و اطيعوالله و رسوله و لاتنازعوا فتفشلوا و تذهب ريحکم و اصبروا ان الله مع الصابرين 4

فرمان خدا و پيامبرش را اطاعت کنيد و نزاع _ کشمکش_ ننماييد تا سست نشويد و قدرت و شوکت شما از ميان نرود! و صبر و استقامت کنيد که خدا با استقامت کنندگان است.

تمامي آيات پيش گفته بيانگر اين حقيقت است كه گامهايي كه براي وحدت برداشته مي شود، تعظيم و تحكيم شعاير الهي و عبادت به شمار مي رود.

پيامبر گرامي اسلام به عنوان معماروپايه گذاروحدت مسلمانان در هشداري به آنان مي فرمايد: بر شما نمي ترسم ازاينكه پس از من مشرك شويد ، بلكه ترس من از اختلافاتي است كه دامنگيرتان خواهد شد . 5

آن حضرت همچنين مي فرمايد: اگر همه شما در راه نيکي به هم بپيونديد و هماهنگ شويد، دوستدار و علاقمند يکديگر خواهيد بود .

از سوي ديگر سيره مديريتي اهل بيت (ع) نيز بر مدار اتحاد اسلامي و انسجام مسلمين استوار بوده و در اين راه از هيچ کوششي فروگذار نکرده اند .

اميرالمومنين (ع) در بيان زيبايي خطاب به ابو موسي اشعري مي فرمايد: " وليس رجل- فاعلم - احرص علي جماعة امه محمد صلي الله عليه وآله و الفتها مني ابتغي بذكر حسن الثوب و كرم المآب .... 6

بدان كه هيچ كس حريص تر از من به گرد آوردن امت پيامب (ص) و همدلي آنان نيست و در اين كار پاداش نيك و فرجام نيكو را خواهانم.

آن حضرت در نفي واپسگرايي مسلمانان مي فرمايد: الا ترون الي بلادكم تغزي و الي صفاتكم ترمي

آيا نمي بينيد كه به شهرهايتان مي تازند و سنگر شرف و عزتتان را آماج تيرها مي سازند!

ايشان همچنين مي فرمايد : همراه جماعت باشيد و از تفرقه بپرهيزيد زيرا جداانگاري و تفرقه پيشه اهل باطل است . اگر چه شمارشان زياد باشد و اتحاد و يگانگي هميشه از آن اهل حق است، اگر چه شمار آنان اندک باشد.

حضرت امير (ع) تفرقه و اختلاف را انديشه شيطاني معرفي و مي فرمايد: ان الشيطان قد يسني لکم طرقه و يريد ان يحل دينکم عقده عقده و يعطيکم بالجماعه الفرقه و بالفرقه الفتنه 7

همانا شيطان راههاي خود را براي شما هموار مي کند و مي خواهد بندهاي دينتان را يکي يکي باز کند ؛ به جاي اتحاد پراکندگي آورد و از پراکندگي فتنه نصيبتان سازد .

بندين جهت گام نهادن در اين مسير ارزشمند اجر الهي را نيز به دنبال خواهد داشت و تلاش در جهت اتحاد شکني نيز عذاب الهي را در پي خواهد داشت.

ناگفته نماند امروز نيز مسلمانان درپرتو ناديده گرفتن سفارش هاي 8بزرگان ديني رهسپار ناكجا آباد و سر درگمي مدرن گشته است.

پيروزي انقلاب اسلامي ايران و مطرح شدن آن به عنوان پرچمدار بيداري امت ها و خاستگاه اتحاد اسلامي همگان را به بازخواني انديشه و حدت و خارج ساختن آن از قالب شعار به حوزه رفتار فراخوانده است تا در رهگذر آن ارزشهاي واقعي اسلام و كسب هويت برتردست يافتني شود.

معمار كبير انقلاب اسلامي ايران حضرت امام خميني –ره- در اين باره مي فرمايد:

همه ما مي دانيم وحدت ملت چه اثرهاي معجزه آسايي داشته است و دارد و در مقابل تفرقه وتنازع چه نكبت هايي به سر مسلمين درطول تاريخشان آورده است

اسلام آمده است تا تمام دنيا را ، عرب را ،عجم را ، ترك را ، فارس را ، همه وهمه را با هم متحد كند و يك امت بزرگ به نام امت اسلام در دنيا برقرار كند .

حضرت امام –ره- وحدت اسلامي و ملي را نعمتي الهي دانسته و مي فرمايد : اراده خدا بود كه منت بر همه گذاشت و همه اقشار را با هم متحد كرد.

مقام معظم رهبري نيز وحدت جهان اسلام را يكي از اساسي ترين دغدغه هاي خويش بر شمرد و مي فرمايند:

امروز دنياي اسلام وامت اسلامي با مصايب بزرگي مواجه است ، درست است كه بسياري از اين مصايب از درون دل خود ما مسلمانان برخاسته است ما كوتاهي و تنبلي كرديم و با خود خواهي ها و دنيا طلبي هاي خودمان را ه امت اسلامي به سوي قله تكامل انساني را نپيموديم كه بايد برگرديم بايد حركت كنيم.

ايشان وحدت دنياي اسلام را نياز قطعي دانسته و مي فرمايند: دشمن مي خواهد ميان فرقه هاي اسلامي نزاع باشد.

بخصوص بعد از پيروزي انقلاب اسلامي دشمن خواسته است بين ايران اسلامي و بقيه ملت ها جدايي بيندازد.

نگذاريد اين وحدت خدشه دار شود.

در شرايطي كه جمهوري اسلامي ايران پرچم پر افتخار اتنسجام دنياي اسلام را به اهتزاز درآورده و براي رسيدن به آرمانشهر امت اسلامي تلاش مي کند نياز به وحدت ملي ضرورتي انكار نا پذير است.

در اين راستا مساله وحدت وانسجام در دو لايه دروني وبيروني قابل پيگيري است. لايه دروني با برگزاري نشست هاي عالمانه مشترك پيروان مذاهب اسلامي پيرامون مسايل اختلافي و تضارب آرا و انديشه ها در فضاي صميمانه وعلمي محقق خواهد شد.

لايه بيروني نيز بهره گيري از مولفه هاي مشترك دنياي اسلام و سازمانهاي بين المللي همچون سازمان كنفرانس اسلامي، ،مجمع تقريب مذاهب وبرخي نهادهايي كه اكثريت اعضاي آن را كشورهاي اسلامي تشكيل مي دهند داراي اهميت است.

چنانچه دنياي اسلام با اين راهبردها به سوي اهداف والاي خويش پيش برود رخوت و سستي حاكم بر روابط رخت بر بسته و با آگاهي به سمت قله پيشرفت و پويايي رهنمون خواهد شد.

مقام معظم رهبري در شرايطي اين نسخه شفابخش را براي داخل و خارج کشور اعلام داشته اند که چنگ ودندان استكبار حلقوم لااله الا الله گويان عالم را هدف قرار داده وكانون هاي بحران در قلب سرزمين هاي اسلامي ايجاد شده است. آنان آخرين تير خود را که در قالب اختلاف ميان گروههاي اسلامي طراحي شده و نوك پيكان آن به زهر اختلاف و تفرقه آغشته شده است را در تاريكي خاورميانه به اصطلاح جديد رها ساخته اند .

بنابراين پرچمداران واقعي اسلام ناب، بايد آتش فتنه را با تمسك به كلمه توحيد و حفظ وحدت و انسجام ملي و اسلامي خاموش نمايند.

در اين رزمگاه، محورهاي زير به عنوان راهكار عملي پيشنهاد مي شود:

1-تشكيل جبهه واحد اسلامي در برابراستكبار

2-تمسك به مشتركات و پرهيز از اختلافات

3-پرهيز از مسائل تفرقه افكن

4-پايه ريزي نمادهاي وحدت ،همچون مساله قدس،هفته حج،هفته وحدت و ...

5-توجيه مسلمانان براي پيش گيري از خشونت هاي فرقه اي و فرقه گرايي هاي افراطي

6-كنار گذاشتن سلاح هاي ناكار آمد كفر،تفسيق و ...

7-ارائه نسخه شفابخش محبت و مدارا در ميان امت اسلامي براي پايان بخشيدن به ستيزه هاي فرسايشي

8-مرز بندي ميان حق و باطل،ايمان و شرك ،فضايل و رذايل بر مبناي برائت از دشمنان

9-پايه ريزي مهندسي اجتماعي و فرهنگي بر مبناي گفتمان وحدت و تقريب مذاهب اسلامي

10-پژوهش هاي عميق براي رسيدن به رهيافت علمي منشور وحدت اسلامي

11-ترسيم افق هاي وحدت بر محور توحيد و نبوت و ساير مشتركات

12-پيگيري روش ارزشمند انديشمنداني همچون:سيد جمال الدين اسد آبادي،سيد قطب،محمد عبده،شرف الدين،مرحوم آيت الله بروجردي،شيخ شلتوت و...

13-هدف گيري ريشه فساد

در اين جا اشاره به برخي موانع موجود در راستاي يكپارچگي امت اسلام نيز ضروري به نظر مي رسد .

1. تعصب قومي و تقليد کورکورانه ،

2. پيدايي جهل ، خرافات و بدعت ها

3. برداشت هاي سوء از انديشه هاي ساير مذاهب

4. تهمت هاي ناروا و بي اساس

5. پيدايي حکومت هاي خودکامه

6. غفلت از سياست هاي استکبار و روي آوردن به اختلافات جزيي

7. بزرگ نمايي اختلافات در ميان گروههاي اسلامي

8. پيدايي گروه هايي افراطي و روي آوردن مردم به ديدگاه هاي افراطي آنان

9. پيش گيري از شناخت متقابل پيروان مذاهب اسلامي

10. افزايش خشونت هاي فرقه اي و برادرکشي در سرزمين هاي اسلامي

به راستي حلقهء مفقوده انسجام اسلامي چيست؟ آيا کشوري که خويش را پرچمدار انسجام اسلامي مي داند ؛ در درون نيازي به وحدت نخواهد داشت؟

در پاسخ بايد گفت: اتحاد ملي و انسجام اسلامي دو روي يک سکه اند و هر گاه اتحاد ملي به صورت كامل تحقق يابد انسجام اسلامي نيز دست يافتني خواهد بود. بر اين اساس اتحاد ملي ترجمان انسجام اسلامي در سطح بين المللي خواهد بود

رسيدن به وحدت ملي به عنوان پيش زمينه انسجام اسلامي نيز اصول و مباني ويؤه اي دارد.

كشور عزيز ايران از طوايف، گروهها ، نژادها و گويش هاي گوناگون تشكيل شده است.بنابراين وحدت ملي ضامن سعادت ملت و گامي در جهت حركت به سوي افق هاي روشن خواهد بود.

براي رسيدن به وحدت ملي ،بايد تعريفي روشن از آن ارائه گردد.

منظور از وحدت از ديدگاه جامعه شناختي يعني اين كه اعضاي جامعه فعاليت هاي خود را همسو با ساير شهروندان و در كمال همبستگي و پيوند متقابل به انجام برسانند.

با اين نگاه، وحدت آن گونه که عده اي مي پندارند امري مطلق نخواهد بود و در صورتي دست يافتني است كه همه مردم يك گونه فكر كرده و از روش اعتقادي يكساني برخوردار باشند، زيرا اين روش نه ممكن و نه مطلوب است.

بنابراين بهترين برداشت از وحدت مي تواند اين گونه باشد :تلاش براي نهادينه كردن منافع و آرزوهاي مشترك در ميان اقشار جامعه .

رسيدن به وحدت ملي نيز مستلزم به کارگيبري راهكارهايي است كه در زير به بخشي از آن اشاره مي گردد:

1. تلاش در جهت كنار گذاشتن تعصبات قومي،قبيله اي، حزبي ، منطقه اي و...
2. تلاش در جهت شايسته سالاري و پرهيز از گرايشهاي سليقه اي در زمينه هاي گوناگون
3. پر هيز از جزم گرايي و انحصار طلبي تنگ نظرانه و اجازه باروري انديشه ها – تا آنجا كه اصول ومنافع ملي خدشه دار نگردد –
4. پيشگيري از تضادها و منازعات سياسي و رقيب ستيزي و نيز توافق در اصول كلي حاكم بر روابط جامعه
5. تلاش در جهت نهادينه سازي ارزشها و منافع مشترك در جامعه
6. تلاش در جهت كاهش فاصله گروههاي تاثير گذار جامعه بر مبناي احترام متقابل و نفي سركوب و تحقير در ميان آنان
7. پذيرش نسبي تكثر در حوزه انديشه وعمل و رسميت بخشيدن به حقوق قانوني گروههاي نا همگن ، تا آنان نيز در سايه وحدت ملي هويت خويش را بازيابي و تعريف نمايند.
8. ايجاد روحيه نقد پذيري علمي در سايه برگزاري نشست هاي دوستانه افراد و گروهها.
9. تقويت هوشيارانه پيوند ملت و دولت و افزايش قانون گرايي و مشاركت مردم در عرصه هاي گوناگون .
10. هدايت افكار عمومي به سوي منافع ملي و فاصله گرفتن از منافع گروهي و جناحي.
11. آگاه سازي مردم از ترفندهاي دشمنان در راستاي خاموش ساختن شعله هاي بيداري اسلامي و اتحاد شكني .
12. پاي بندي همه گروههاي وفادار نظام به قانون اساسي جمهوري اسلامي به عنوان منشور اتحاد ملت مسلمان ايران.

پي‌نوشت:

1- سوره آل عمران،آيه 103
2- سوره آل عمران، آيه 110
3- سوره حجرات، آيه 10
4- سوره انفال، آيه 46
5- صحيح بخاري ، ج 2، ص 94 و مسند احمد حنبل ، ج4، ص149
6- نهج البلاغه ، نامه 78
7- همان ، خطبه 121
8- همان ، خطبه 238

منبع:http://www.ido.ir

+ نوشته شده توسط پریزاد رحیم پور در یکشنبه سی ام دی 1386 و ساعت 16:44 |

 
معمار كبير انقلاب اسلامي ايران حضرت امام خميني –ره- مي فرمايد:

همه ما مي دانيم وحدت ملت چه اثرهاي معجزه آسايي داشته است و دارد و در مقابل تفرقه وتنازع چه نكبت هايي به سر مسلمين درطول تاريخشان آورده است

اسلام آمده است تا تمام دنيا را ، عرب را ،عجم را ، ترك را ، فارس را ، همه وهمه را با هم متحد كند و يك امت بزرگ به نام امت اسلام در دنيا برقرار كند .

حضرت امام –ره- وحدت اسلامي و ملي را نعمتي الهي دانسته و مي فرمايد : اراده خدا بود كه منت بر همه گذاشت و همه اقشار را با هم متحد كرد.

 

+ نوشته شده توسط پریزاد رحیم پور در جمعه بیست و هشتم دی 1386 و ساعت 13:25 |

Click for Full Size View

السلام علیک یا اباعبدالله الحسین


السلام علیک یااباالفضل العباس
 

+ نوشته شده توسط پریزاد رحیم پور در پنجشنبه بیست و هفتم دی 1386 و ساعت 16:35 |

Click for Full Size View

مقام معظم رهبري نيز وحدت جهان اسلام را يكي از اساسي ترين دغدغه هاي خويش بر شمرد و مي فرمايند:

امروز دنياي اسلام وامت اسلامي با مصايب بزرگي مواجه است ، درست است كه بسياري از اين مصايب از درون دل خود ما مسلمانان برخاسته است ما كوتاهي و تنبلي كرديم و با خود خواهي ها و دنيا طلبي هاي خودمان را ه امت اسلامي به سوي قله تكامل انساني را نپيموديم كه بايد برگرديم بايد حركت كنيم.

ايشان وحدت دنياي اسلام را نياز قطعي دانسته و مي فرمايند: دشمن مي خواهد ميان فرقه هاي اسلامي نزاع باشد.

بخصوص بعد از پيروزي انقلاب اسلامي دشمن خواسته است بين ايران اسلامي و بقيه ملت ها جدايي بيندازد.

نگذاريد اين وحدت خدشه دار شود.

در شرايطي كه جمهوري اسلامي ايران پرچم پر افتخار اتنسجام دنياي اسلام را به اهتزاز درآورده و براي رسيدن به آرمانشهر امت اسلامي تلاش مي کند نياز به وحدت ملي ضرورتي انكار نا پذير است.

در اين راستا مساله وحدت وانسجام در دو لايه دروني وبيروني قابل پيگيري است. لايه دروني با برگزاري نشست هاي عالمانه مشترك پيروان مذاهب اسلامي پيرامون مسايل اختلافي و تضارب آرا و انديشه ها در فضاي صميمانه وعلمي محقق خواهد شد.

لايه بيروني نيز بهره گيري از مولفه هاي مشترك دنياي اسلام و سازمانهاي بين المللي همچون سازمان كنفرانس اسلامي، ،مجمع تقريب مذاهب وبرخي نهادهايي كه اكثريت اعضاي آن را كشورهاي اسلامي تشكيل مي دهند داراي اهميت است.

چنانچه دنياي اسلام با اين راهبردها به سوي اهداف والاي خويش پيش برود رخوت و سستي حاكم بر روابط رخت بر بسته و با آگاهي به سمت قله پيشرفت و پويايي رهنمون خواهد شد.

مقام معظم رهبري در شرايطي اين نسخه شفابخش را براي داخل و خارج کشور اعلام داشته اند که چنگ ودندان استكبار حلقوم لااله الا الله گويان عالم را هدف قرار داده وكانون هاي بحران در قلب سرزمين هاي اسلامي ايجاد شده است. آنان آخرين تير خود را که در قالب اختلاف ميان گروههاي اسلامي طراحي شده و نوك پيكان آن به زهر اختلاف و تفرقه آغشته شده است را در تاريكي خاورميانه به اصطلاح جديد رها ساخته اند .

بنابراين پرچمداران واقعي اسلام ناب، بايد آتش فتنه را با تمسك به كلمه توحيد و حفظ وحدت و انسجام ملي و اسلامي خاموش نمايند.

+ نوشته شده توسط پریزاد رحیم پور در پنجشنبه بیست و هفتم دی 1386 و ساعت 13:52 |

يكي از اساسي ترين موضوعات مطرح در روابط اجتماعي مسلمانان كه از آغاز ظهور اسلام و خصوصاً پس از تشكيل حكومت اسلامي مورد توجه قرآن مجيد و شخص پيامبراكرم(ص) قرار داشت، مسئله مهم وحدت جامعه اسلامي بود.
«وحدت» و «اتحاد» همان يكپارچگي و همدلي به همراه محبت و دوستي است كه در بين افراد و طبقات جامعه نمايان مي شود. اين موضوع در روابط اجتماعي مورد بحث قرار گرفته و بسيار حائز اهميت است.علاوه بر آموزه هاي ديني، تاريخ نيز حكايت از آن دارد كه در پرتو اتحاد و انسجام، ملت ها توانسته اند قله هاي بزرگ علم و پيشرفت را درعرصه هاي گوناگون فتح كنند.در نوشتار حاضر با الهام از كلام آسماني وحي و نيز سخنان گهربار معصومين(ع) كه برخاسته از وحي است، با نقش حياتي و سازنده اتحاد ملي و انسجام اسلامي درروابط اجتماعي، آشنا مي شويم. مطلب را با هم از نظر مي گذرانيم:

فرهنگ غني اسلام، ابعاد و زواياي گوناگون زندگي بشر را مورد توجه قرار داده و در هر مورد، اصول و آداب و احكام ويژه اي را ارائه نموده است كه انسان با مراعات آنها مي تواند درجات كمال را طي كند و سرانجام به سعادت مطلوب نايل آيد.بحث از روابط اجتماعي يكي از مباحث مهم در زندگي مسلمانان است كه موضوع وحدت امت اسلامي از فروع و زيرمجموعه هاي آن به شمار مي رود.

وحدت و انسجام حول محورر دين و مشتركات ديني، عاملي مؤثر در پيشرفت مادي و معنوي پيروان شريعت اسلام است و اهميت ويژه آن به وضوح در آيات قرآن، سيره پيامبراكرم(ص) و امامان معصوم(ع) و روايات رسيده از سوي آن بزرگواران مشاهده مي شود.

قرآن و دعوت به اتحاد اسلامي

يكي از اساسي ترين موضوعات مطرح در روابط اجتماعي مسلمانان كه از آغاز ظهور اسلام و خصوصاً پس از تشكيل حكومت اسلامي مورد توجه قرآن مجيد و شخص پيامبراكرم(ص) قرار داشت، مسئله مهم وحدت جامعه اسلامي بود. كتاب آسماني ما- قرآن- و پيام آور اسلام- حضرت محمد- مسلمانان و امت اسلامي را به حفظ وحدت و همدلي و يكپارچگي سفارش كرده اند.
آيات فراواني در قرآن مجيد از اين موضوع سخن گفته و هرگونه درگيري و يا تشتت را كه منجر به تفرقه و فروپاشي اتحاد ميان مسلمانان شود، مورد نكوهش خود قرار داده است.
«واعتصموا بحبل الله جميعاً ولا تفرقوا واذكروا نعمه الله عليكم اذكنتم اعداء فالف بين قلوبكم فاصبحتم بنعمته اخواناً و كنتم علي شفا حفره من النار فانقذكم منها كذلك يبين الله لكم آياته لعلكم تهتدون»1
و همگي به ريسمان خدا (قرآن و اسلام، هرگونه وسيله وحدت) چنگ زنيد و پراكنده نشويد! و نعمت (بزرگ) خدا را بر خود، به ياد آوريد كه چگونه دشمن يكديگر بوديد. او ميان دل هاي شما الفت ايجاد كردو به بركت نعمت او، برادر شديد! شما بر لب حفره اي از آتش بوديد و خدا شما را از آن نجات داد؛ اينچنين، خداوند آيات خود را براي شما آشكار مي سازد؛ شايد پذيراي هدايت شويد»
خداوند متعال در اين آيه شريفه همان مسئله اتحاد و مبارزه با هرگونه تفرقه را مطرح مي كند و از مسلمانان مي خواهد كه همگي به ريسمان الهي چنگ زنند و پراكنده نشوند.

مفسران درباره اينكه منظور از «حبل الله» چيست، احتمالاتي را نقل كرده اند.

بعضي مي گويند منظور از حبل الله، قرآن است(2) و بعضي ديگر، اسلام را مقصود از آن مي دانند. برخي هم گفته اند كه منظور خاندان پيامبر و ائمه معصومين(3)(عليهم السلام) هستند. البته در روايات اسلامي نيز همين تعبيرات گوناگون ديده مي شود.
در معاني الاخبار از امام سجاد(ع) نقل شده است كه فرمود: حبل الله، قرآن است. (4)
در تفسير عياشي آمده است كه امام باقر(ع) فرمود: حبل الله، آل محمد(ع) هستند كه مردم مأمورند به آنها تمسك كنند.(5)

اما آنچه در تفاسير و احاديث شريف آمده است هيچ كدام با يكديگر اختلافي ندارند و همگي به يك حقيقت اشاره دارند، زيرا منظور از ريسمان الهي هرگونه وسيله ارتباط با خداوند متعال است و تمام آنچه دراين زمينه گفته شده است در مفهوم وسيع ارتباط با خدا كه از حبل الله فهميده مي شود مشترك است.

اين آيه شريفه از همه مسلمانان مي خواهد كه به ريسمان الهي- يعني همان نقطه ارتباط با خداي متعال- چنگ زنند و همگان بر اين محور، اتفاق و اتحاد داشته باشند.

سپس قرآن كريم به نعمت بزرگ اتحاد و برادري اشاره مي كند و مسلمانان را به تفكر در وضع اندوهبار گذشته و مقايسه آن با شرايط خود به هنگام وحدت فرا مي خواند و مي فرمايد: فراموش نكنيد كه درگذشته چگونه با هم دشمن بوديد ولي خداوند در پرتو اسلام و ايمان، دل هاي شما را به هم مربوط ساخت و شما دشمنان ديروز، برادران امروز شديد.
نكته قابل توجه در اينجا آن است كه قرآن، تأليف قلوب مؤمنان را به خدا نسبت مي دهد و مي گويد خداوند متعال دل هاي شما را به يكديگر نزديك كرد و ميانتان الفت برقرار كرد.

اين امر، خود يكي از معجزات بزرگ اسلام در عرصه زندگي اجتماعي مسلمانان است زيرا اگر سابقه عداوت و دشمني پيشين عرب را به درستي مورد دقت قرار دهيم، مي بينيم كه چگونه كينه هاي ريشه دار در طول سال هاي متمادي در دل هاي آنان انباشته بود و چگونه بر سر يك موضوع ساده و جزئي، شعله جنگ خونيني ميان آنان افروخته مي شد، و اسلام بود كه توانست اقوام و طوايف پراكنده و كينه توز و دور از خردورزي را تبديل به ملتي واحد و متحد و برخوردار از آگاهي و بردباري و خردمندي كند.

البته بايد به خاطر داشت كه تنها با چنگ زدن به ريسمان الهي و در سايه اسلام و قرآن و عترت است كه مي توان اقوام، گروه ها و ملت هاي متفاوت را به جامعه اي متحد و همدل و هم صدا تبديل كرد.

در آيه شريفه ديگري چنين آمده است:«و اطيعواالله و رسوله و لا تنازعوا فتفشلوا و تذهب ريحكم و اصبروا ان الله مع الصابرين(6)

«و (فرمان) خدا و پيامبرش را اطاعت نماييد! و نزاع (و كشمكش) نكنيد تا سست نشويد و قدرت (و شوكت) شما از ميان نرود! و صبر و استقامت كنيد كه خداوند با استقامت كنندگان است»

قرآن مجيد در اين آيه، مسلمانان را از نزاع با يكديگر برحذر مي دارد تا بتوانند در مقابل دشمن، همانند دژي مستحكم بايستند. قرآن همچنين يادآوري مي كند كه اگر تفرقه و جدايي در ميان مسلمانان پديد آيد و آنان با يكديگر به نزاع و كشمكش برخيزند، سست مي شوند و در نتيجه، قدرت و هيبت و عظمت ايشان در مقابل دشمن از دست مي رود.

پيامبر اعظم(ص)؛ محور اتحاد امت اسلامي

قرآن كريم مي فرمايد: «محمد رسول الله و الذين معه اشداء علي الكفار رحماء بينهم»(7)

محمد(ص) فرستاده خدا است؛ و كساني كه با او هستند در برابر كفار سرسخت و شديد و در ميان خود مهربان اند»
پيامبر اسلام كه خود، آخرين پيغمبر الهي و رحمه للعالمين است و در عظمت و بزرگي اخلاق و در نحوه سلوك فردي و معاشرت هاي اجتماعي و به طور كلي در هر فضيلتي سرآمد است و در نظام خلقت بر همگان برتري دارد، اسلام را عالي ترين راه سعادت و هدايت بشر براي تمام انسان ها در همه زمان ها تا قيامت معرفي مي كند و از كليه مسلمانان مي خواهد كه زير پرچم پرافتخار اسلام، با هم متحد و منسجم باشند.
قرآن مجيد كه رسول اكرم(ص) را در همه زمينه ها الگو دانسته و او را براي همگان، محور قرار داده است، در وصف ياران پيامبر و مسلمانان راستين مي گويد: در ميان خود، رحيم و مهربان و متحد و منسجم هستند و در مقابل دشمنان و كافران، با شدت و غلظت همچون دژي مستحكم ايستاده اند.روشن است كه هر دو ويژگي ياد شده به بركت پيامبر و اسلام به دست آمده است.
از آنجا كه هيچ يك از احكام اسلام محدود به زمان خاصي نيست و هميشه و همواره باقي است، بر ما نيز كه خود را از امت پيامبر ختمي مرتبت مي دانيم فرض است كه مانند اصحاب با وفاي آن حضرت ميان خود برادر باشيم و در مقابل دشمنان و كافران كه هر لحظه ما را تهديد مي كنند با تمام قوا و به طور متحد بايستيم كه فقط در اين صورت مي توانيم به پيروزي برسيم.
رسول گرامي اسلام در جريان حجه الوداع كه شرايط حساس و خاصي بر مسلمانان حاكم بود، طي نطقي در مسجد «خيف» چنين ايراد سخن فرمود:«خدا ياري كند بنده اي را كه گفتار مرا بشنود و حفظ كند و سپس آن را به كساني كه نشنيده اند برساند»اين تعبير آن حضرت، نشان از اهميت موضوع دارد. آنگاه فرمود:«سه خصلت است كه دل هيچ مسلماني در مورد آنها خيانت نمي كند:

1- اخلاص عمل براي خدا.
2- نصيحت و خيرخواهي براي رهبران مسلمانان.(8)
3- همبستگي و شركت در اجتماع مسلمانان»(9)

علت اينكه در اسلام تا اين حد درباره وحدت و يكپارچگي تأكيد شده، آن است كه مردم فقط در سايه اتحاد و همبستگي مي توانند موانع انجام هر كاري را از سر راه بردارند و با استفاده از تمام توان، استعداد، قدرت اراده و انگيزه اي كه در يك جا جمع شده است، به مقصد مورد نظر خويش برسند.
از اين رو، پيامبر اكرم(ص) براي برقراري وحدت و الفت بين مردم، رنج ها و زحمات فراواني را متحمل شد و علي رغم تلاش قبايل و اقوامي كه از روي جهل و عصبيت مانع تبليغ پيامبر بودند، آراء و افكار متفاوت را با يكديگر هماهنگ كرد و به بركت اسلام و قرآن ميان دو قبيله بزرگ و معروف مدينه به نام «اوس» و «خزرج» كه كينه و دشمني ديرينه اي با هم داشتند اخوت و محبت را برقرار ساخت.

پيروزي در پرتو اتحاد ملي

به راستي اگر امتي به صورت يكپارچه و مصمم و با استعانت از خداوند متعال اراده كند، مي تواند در تمام امور زندگي اجتماعي، سرنوشت خود را تغيير دهد و با سرعت نردبان رشد و ترقي و كمال را طي كند، كه نمونه هاي بارز آن را در طول تاريخ اسلام مشاهده مي كنيم.
پيامبر رحمت كه خود محور اتحاد و انسجام اسلامي است با متحدكردن گروه ها و احزاب مختلف از جمله انصار و مهاجرين، قبايل اوس و خزرج و ديگران توانست در سخت ترين شرايط و در دوران جاهليت، روند حركت اجتماعي را عوض كند، پرچم انسان ساز اسلام را به اهتزاز درآورد، احكام اسلامي را اجرا نمايد و نام محمد(ص) و آيين احمدي را در كوتاه ترين زمان ممكن جهانگير سازد. اين موضوع از نظر دانشمندان و مورخان غيراسلامي نيز مخفي نمانده و همگي با اعجاب فراوان از آن ياد كرده اند.
توماس كارل گفته است:«خداوند، عرب را به وسيله اسلام از تاريكي به سوي روشنايي ها هدايت فرمود. از ملت خموش و راكدي كه نه صدايي از آن در مي آمد و نه حركتي محسوس، ملتي به وجود آورد كه از گمنامي به سوي شهرت، از سستي به سوي بيداري، از پستي به سوي فراز، و از عجز و ناتواني به سوي نيرومندي سوق داده شد. نورشان از چهارسوي جهان مي تابيد. از اعلام اسلام يك قرن بيشتر نگذشته بود كه مسلمانان يك پا در هندوستان و پاي ديگري در آندلس نهادند و بالاخره در همين مدت كوتاه، اسلام بر نصف دنيا نورافشاني مي كرد.»جان ديون پورت -دانشمند معروف انگليسي- مي نويسد:
«محمد(ص) يك نفر عرب ساده، قبايل پراكنده كوچك و برهنه و گرسنه كشور خودش را مبدل به يك جامعه فشرده و با انضباط نمود و در ميان ملل روي زمين آنها را با صفات و اخلاق تازه اي معرفي كرد، و كمتر از سي سال، اين طرز و روش امپراطور قسطنطنيه را مغلوب كرد و سلاطين ايران را از بين برد، سوريه و بين النهرين و مصر را تسخير كرد و دامنه فتوحاتش را از اقيانوس اطلس تا كرانه درياي خزر و تا رود سيحون بسط داد.»
در دوران معاصر نيز بزرگمردي به نام امام خميني به كمك اتحاد و همدلي مردم ايران توانست در برابر رژيم شاهنشاهي با آن قدرت جهنمي قد علم كند و آن را سرنگون سازد و به جاي آن حكومتي اسلامي بر پايه مكتب اهل بيت (عليهم السلام) برپا كند و سپس با شعار اتحاد اسلامي، جهان اسلام و مسلمانان جهان را عليه نظام استكبار به سركردگي آمريكا بشوراند.
به راستي آيا ممكن بود بدون كمك همه جانبه مردم در هشت سال جنگ تحميلي، كشور اسلامي ايران را از خطر جدي تجاوز دسته جمعي جهانخواران حفظ نمود و آيا ممكن بود در شرايط تحريم اقتصادي، به خودباوري رسيد و نه تنها روي پاي خود ايستاد بلكه به دستاوردهاي عظيم علمي و اقتصادي دست يافت؟
آيا بدون همياري دولت و ملت و اتحاد و انسجام ملي و اسلامي به بركت اسلام و انقلاب و جمهوري اسلامي، ممكن بود كه جوانان اين مرز و بوم به درجات علمي بالا از جمله به دانش هسته اي (كه اين روزها در كشور جشن ملي و شادماني آن برپا است) دسترسي پيدا كنند؟پيامبر اكرم(ص) مي فرمايد:
«مؤمنان با يكديگر برادرند و خونشان با هم برابر است. آنها يكپارچه عليه دشمنان اسلام متحد هستند.»(10)
امام خميني گفته است:«وحدت اسلامي را در بين خودتان، با كمال قوت حفظ كنيد. نگذاريد همين دشمنان خبيث، بتوانند يا طمع كنند كه بين شما ملت اختلاف ايجاد كنند. اميد است به فضل الهي، وحدت و يكپارچگي و ايمان و اقتدار شما، دنياي اسلام را هم بيدار كند.»(11)
سزاوار است كه ملت ما از تاريخ كه نمونه هايي از آن را با چشم خود ديده است، درس بگيرد و در راه اعتلاي ملي خويش، وحدت ملي و اتحاد اسلامي را در تمام زمينه ها سرلوحه همه امور اجتماعي خود قرار دهد زيرا پيامبر اكرم(صلي الله عليه و آله) فرمود:
«افراد با ايمان نسبت به يكديگر همانند اجزاي يك ساختمان اند كه هر جزئي از آن جزء ديگر را محكم نگاه مي دارد.»(12)

انسجام اسلامي

زندگي سراسر درس پيامبر والامقام اسلام(ص)، حكايت از اين واقعيت دارد كه آن بزرگوار آيينه تمام نماي وحدت و انسجام اسلامي بود. ايشان هر جا كمترين اختلافي را بين اصحاب خود مي ديد، شخصا وارد عمل مي شد و تفرقه و اختلاف را از ريشه قطع مي كرد، قلوب آنان را به هم نزديك مي نمود و در مقابل مشركان و كافران بسيج عمومي به راه مي انداخت تا همه يك صدا باشند.
پيامبر(ص) هرگونه جدايي و اختلاف بين مسلمانان را كه منجر به كدورت و عداوت و لجاجت مي شد، از نشانه هاي فريب شيطان مي دانست.
«انما يريد الشيطان ان يوقع بينكم العداوه والبغضاء؛ (13)همانا شيطان مي خواهد در ميان شما عداوت و كينه ايجاد كند.
اصل مسلم «وحدت اسلامي» كه از رهنمودهاي اجتماعي اسلام است مربوط به تمام قرون و اعصار و براي همه مسلمانان است. آنها بايد يكدست و يكپارچه در مقابل دشمنان اسلام بايستند.
امروز بر اهل بصيرت روشن است كه سلطه گران و جهانخواران و تمام دنياي شرك و كفر و استكبار دست در دست هم داده اند كه بين مسلمانان در سراسر عالم اختلاف بياندازند و بهترين وسيله براي رسيدن آنان به اهداف شوم خود همين تفرقه افكني و شكستن انسجام بين مسلمانان در سراسر گيتي است. و در اين جهت از هر حربه اي استفاده كرده و گاه با ظاهري كاملا فريبنده و احيانا شعارهاي مذهبي، اما با انگيزه اي شيطاني وارد صحنه مي شوند تا اجتماع مسلمانان و اتحاد آنان را برهم زنند.
قرآن مجيد اين دسته از مردم را، منافق و محارب با رسول خدا معرفي كرده تا مسلمانان به پيروان مكتب الهي به هوش باشند.

«والذين اتخذوا مسجد ضرارا و كفرا و تفريقا بين المؤمنين و ارصادا لمن حارب الله و رسوله من قبل وليحلفن ان اردنا الاالحسني و الله يشهد انهم لذكاذبون؛(14)
و (گروهي ديگر از منافقين) كساني هستند كه مسجدي ساختند براي زيان رساندن به مسلمانان و تقويت كفر و تفرقه افكني ميان مؤمنان، و كمينگاه براي كسي كه از پيش با خدا و پيامبرش مبارزه كرده بود. آنها سوگند ياد مي كنند كه: جز نيكي نظري نداشتيم! اما خداوند گواهي مي دهد كه آنها دروغگو هستند»

آنگاه رسول خدا(ص) دستور داد تا مسجد را آتش زنند و بقاياي آن را ويران سازند تا ريشه اختلاف و تفرقه خشك شود و اين درسي براي عموم مسلمانان در سراسر تاريخ است. گفتار خداوند متعال و عمل پيامبر(ص) به روشني نشان مي دهد كه مسلمانان بايد نفاق و منافق را در هر زمان و در هر مكان و هر لباس و چهره اي بشناسند و با آن مبارزه كنند.
كيست كه نداند امروز دولت هاي مستكبر دنيا با نفاق و دورويي تمام در پي فريب دادن جوامع و دولت هاي اسلامي هستند؟ كيست كه نداند جهانخواران هميشه سعي دارند تا ملت هاي مسلمان را از دانش و ثروت و قدرت محروم نگه دارند؟ كيست كه نداند مستكبران با امكانات فوق العاده خود عليه ارزش هاي ديني و اخلاقي برخاسته اند و روز به روز فساد و بي بند و باري را توسعه مي دهند و تمام همشان آن است كه باورهاي ديني را از مردم جهان حتي از جوامع اسلامي بگيرند؟ كيست كه نداند صاحبان ثروت و قدرت سالانه ميليون ها دلار جهت مقابله با ارزش هاي ديني و انساني، ايجاد نفاق و اختلاف قومي و گروهي بين مسلمانان هزينه مي كنند؟
آيا جز با توسل به اسلام و پيامبر عظيم الشأن و كمك گرفتن از انسجام اسلامي مي توان با دسيسه هاي شيطاني مستكبران مبارزه كرد و آيا بدون راهنمايي قرآن- اين معجزه بزرگ پيامبر خاتم(ص)- مي توان با معاندان و دشمنان اسلام به مبارزه برخاست و آيا بدون هوشياري جوامع و ملل اسلامي و خصوصا دانشمندان و بزرگان قوم و وحدت كلمه همگاني مي توان با خدعه گري و نقشه هاي آمريكا و اسرائيل و دشمنان سرسخت اسلام مقابله كرد؟
آري، امت مسلمان چاره اي جز اتحاد و انسجام ندارد و براي دستيابي به عزت و اقتدار حقيقي خويش ناگزير از التزام به وحدت كلمه است؛ چرا كه امروز استكبار كه از اسلام سيلي خورده و درحال فروپاشي است، با همه توان خود در مقابل اسلام و پيشرفت كشورهاي اسلامي ايستاده است و به اين منظور ايجاد اختلاف و تفرقه و جدايي در درون مسلمانان را بهترين راه شكست آنان مي داند. از اين رو سعي مي كند با استفاده از حربه نيرنگ و نفاق و به كمك ترفندهاي مختلف و طرح مسائل گوناگون از جمله به راه انداختن جنگ ميان شيعه و سني، تفرقه افكني بين فرقه هاي اسلامي و دامن زدن به اختلافات پيروان فرق و مذاهب، بين صفوف مستحكم مسلمانان جدايي بياندازد.
بنابراين مسلمانان و دانشمندان و علماي اسلام بايسته است كه در همه جا هوشيار باشند و بدانند كه عداوت استكبار جهاني با اسلام است. آنان با احكام نوراني اسلام دشمني دارند كه ضدظلم و ستم و استكبار و چپاولگري است. مخالفت آنها با جمعيت هاي بزرگ ميلياردي و متحدي است كه به پيروي از آيين محمد(ص) و زير پرچم اسلام عمل مي كنند.
مبادا اختلافات مذهبي و عقيدتي و... به گونه اي مطرح شود كه باعث تفرقه بين مسلمانان و سوءاستفاده دشمن مشترك يعني منافقان و مشركان و استكبار جهاني گردد. شايسته است كه دانشمندان اسلامي در محافل علمي و بدون هرگونه تعصب به صورت عالمانه در مسائل مورد اختلاف به بحث و گفت وگو و نقد و بررسي بپردازند اما در مقابل دشمنان اسلام و جهانخواران يد واحده باشند و يكپارچه و متحد رفتار كنند.
..../////
پي نوشت ها :
1- آل عمران: .103
2- مستدرك الوسائل جلد 4 صفحه .258
3- بحارالانوار جلد 24 صفحه .83
4- بحارالانوار جلد 25 صفحه .194
5- بحارالانوار جلد 24 صفحه .85
6- انفال: .46
7- فتح: .29
8- نصيحت در اينجا به معناي خيرخواهي و مصلحت انديشي صادقانه است.
9- كافي جلد 1 صفحه .403
10- الكافي، ج 1، ص .403
11- صحيفه نور، ج 28، ص .555
12- بحارالانوار، ج 58، ص .150
13- مائده: .91
14- توبه: .107
............................................................
منبع: روزنامه كيهان

+ نوشته شده توسط پریزاد رحیم پور در پنجشنبه بیست و هفتم دی 1386 و ساعت 13:43 |

 

 

باید این پرسش اصلی را که آسیب‌ها و تهدیدهای متوجه اتحاد ملی چیست؟ مورد توجه قرار داد. بی تردید در گام نخست باید بر این نکته اذعان داشته باشیم که شناخت آسیب‌ها و تهدیدات متوجه هر موضوع یا پیکره مورد هدفی نیازمند شناخت دقیق ابعاد موجود و وجوه قابل تعریف آن موضوع آن هم در وضعیت طبیعی درباره آنهاست.


در لحظات آغازین نوروز یک هزار و سیصد و هشتاد و شش هجری شمسی، مقام معظم رهبری نظام جمهوری اسلامی ایران در پیام نوروزی خطاب به ملت ایران، بنا به رویه سال‌های گذشته، به نام گذاری این سال پرداختند.


معظم له پس از بیان فرازهای مهمی در ارتباط با نوروز و آنچه که در سال گذشته واجد اهمیت تحلیلی بود و با عنایت به نیاز جامعه در بافت موقعیتی کنونی با بیان این جملات سال 86 را سال اتحاد ملی و انسجام اسلامی خواندند: به نظر من امسال سال اتحاد ملی و انسجام اسلامی است. یعنی در درون ملت ما اتحاد کلمه و همه آحاد ملت و قومیت‌های گوناگون و مذاهب گوناگون و اصناف گوناگون ملی و در سطح بین المللی انسجام میان همه مسلمانان و روابط برادرانه میان آحاد امت اسلامی از مذاهب گوناگون و وحدت کلمه آنها.

 

                                                  


با توجه به این مهم، باید این پرسش اصلی را که آسیب‌ها و تهدیدهای متوجه اتحاد ملی چیست؟ مورد توجه قرار داد. بی تردید در گام نخست باید بر این نکته اذعان داشته باشیم که شناخت آسیب‌ها و تهدیدات متوجه هر موضوع یا پیکره مورد هدفی نیازمند شناخت دقیق ابعاد موجود و وجوه قابل تعریف آن موضوع آن هم در وضعیت طبیعی درباره آنهاست.


از همین رو در گام نخست بررسی مفهوم شناختانه اتحاد ملی در مقام موضوع اصلی بحث و حصول مولفه‌های هویتی و شاخصه‌های عملیاتی آن از اهمیتی بسزا برخوردار می گردد.

 
بافت متنی حیات دانشواره ترکیبی اتحاد ملی، بافتی اجتماعی - سیاسی است؛ به بیان دیگر با وجود ورود نتایج مثبت آن به تمامی عرصه‌های حیات جامعه ملی (ملت-دولت) و مجموعه‌های انسانی (شهروندان) و حتی ورود نهایی نتایج آن در عرصه حیات فردی تک تک آحاد ملت نقطه عزیمت تجلی آن یا منزلگه بروز آنرا باید در عرصه اجتماعی – سیاسی دنبال کرد و در تعریف آن از ادبیات سیاسی سود جست.


به عقیده نگارنده، وحدت که در ادبیات سیاسی به زبان انگلوساکسونی آن با واژه
unity آمده است، از دو ویژگی و مختصه اساسی متاثر است: الف) یگانگی درونی ب) پیوستگی بیرونی. یگانگی درونی در این معنا به نقطه تشابه هویتی اشاره دارد که موجب ایجاد نقطه عزیمت مستحکمی است که می‌توان آنرا بنیاد عمیقی برای پیوستگی‌های عینی دانست.


در لسان قران کریم آنگاه که گفته می شود: واعتصموا بحبل الله جمیعا و لا تفرقوا، به واقع و در ادبیات مورد نظر ما به همین نقطه عزیمت بنیادین اشاره دارد که می‌تواند پایه مستحکم وحدت باشد و اتحاد بدون آن بی‌منزلگه و رستنگاه است.


پیوستگی بیرونی در این منظر متوجه خط تداوم آن یگانگی درونی در عرصه ی حیات جمعی برای رسیدن به هدف یا اهداف تعریف شده فردی و اجتماعی و ملی پذیرفته شده است. از همین رو یک ملت با حصول به یگانگی درونی وتسری آن به لایه‌های بیرونی در قالب پیوستگی‌های اجتماعی و بسط آن در تمامی ساحت‌ها و عرصه‌ها و حوزه‌ها و وجوه جامعه ملی می‌تواند به اتحاد ملی دست یابد.


علاقه مندم که میان وحدت و اتحاد تمایز قائل شوم و در عین همنشینی و ارتباط این همانی میان آنها، اتحاد را محصول عینی و عملی وحدت در معنای فوق بدانم. اتحاد که زبان انگلو ساکسون از آن با دانشواره
alliance یاد آمده است از معنای تعریف شده‌ای برخوردار است که با اندکی بازافرینی مفهومی مراد ما را حاصل می‌نماید.


این مفهوم نیز از دو خصلت و ویژگی اساسی بهره برده است و همان طور که ژان بدن فرانسوی در تعریف حاکمیت از دو مختصه مطلق بودن و دایمی بودن نام می‌برد، می‌گوییم: اتحاد نیز به عنوان انعکاس بیرونی و عملی وحدت از دو مختصه: وحدت درونی و توافق رسمی برخوردار است.

 
در اینجاست که وجوه دوگانه وحدت یعنی یگانگی درونی و پیوستگی بیرونی توافق معنی داری را بین اجزاء و کنشگران مورد نظر ایجاد می‌کند که نوعی پیوند معنوی (درونی) را در لایه لایه‌های حیات کنشگران تسری می بخشد و انعکاس بیرونی آن را در توافقات رسمی برای ایجاد اتحادها و ائتلاف‌ها به نمایش می‌گذارد.


اگر ملت به جمعیت تعریف شده در داخل مرزهای ترسیم شده رسمی اشاره می‌کند که در فرهنگ، مذهب، زبان و قومیت مشترکی که تداوم تاریخی قدرتمند دارند سهیم هستند، وحدت ملی اشاره به یگانگی درونی و پیوستگی برونی آنها بر حول این مشترکات تاریخی قدرتمند دارند که به دنبال اتحاد در عرصه حیات اجتماعی –سیاسی خود برای افزایش قدرت در راستای حصول به اهداف تعریف شده ملی می‌باشند.


این امر در اغلب اعضای جامعه ملی خود را به صورت اولیه هویت دسته جمعی و اجتماعی به نمایش می‌گذارد و در مرحله تکاملی خود هم حامل اراده ملی و هم تولید کننده و تزاید بخش قدرت ملی می‌شود.


هنگامی که این دو مفهوم درهم تنیده وحدت و اتحاد – با باز تعریف فوق – با یکدیگر پیوند می‌خورند، ترکیب فوق‌العاده نیرومندی را از مشروعیت و کارایی برای آن ملت و به ویژه حکومت برخاسته دولت و نخبگان برتافتند از درون آن ملت فراهم خواهد ساخت تا در پرتو آن به نیل به اهداف تعریف شده آن ملت دست یابند؛ و بررسی مختصات اساسی اتحاد ملی را بر اساس مفهوم شناسی فوق به مجالی دیگر می‌سپاریم تا در سایه حصول به آن مختصات و باز تعریف معنایی –مفهومی آسیب و تهدید –در حد اجمالی –به پرسش اصلی این بحث یعنی آسیب‌ها و تهدیدهای متوجه اتحاد ملی در حد بضاعت عالمانه پاسخ گفته شود.

 

منبع: عملیات روانی ـ مهدی مطهرنیا

 

+ نوشته شده توسط پریزاد رحیم پور در سه شنبه بیست و پنجم دی 1386 و ساعت 11:52 |
باید این پرسش اصلی را که آسیب‌ها و تهدیدهای متوجه اتحاد ملی چیست؟ مورد توجه قرار داد. بی تردید در گام نخست باید بر این نکته اذعان داشته باشیم که شناخت آسیب‌ها و تهدیدات متوجه هر موضوع یا پیکره مورد هدفی نیازمند شناخت دقیق ابعاد موجود و وجوه قابل تعریف آن موضوع آن هم در وضعیت طبیعی درباره آنهاست. در لحظات آغازین نوروز یک هزار و سیصد و هشتاد و شش هجری شمسی، مقام معظم رهبری نظام جمهوری اسلامی ایران در پیام نوروزی خطاب به ملت ایران، بنا به رویه سال‌های گذشته، به نام گذاری این سال پرداختند. معظم له پس از بیان فرازهای مهمی در ارتباط با نوروز و آنچه که در سال گذشته واجد اهمیت تحلیلی بود و با عنایت به نیاز جامعه در بافت موقعیتی کنونی با بیان این جملات سال 86 را سال اتحاد ملی و انسجام اسلامی خواندند: به نظر من امسال سال اتحاد ملی و انسجام اسلامی است. یعنی در درون ملت ما اتحاد کلمه و همه آحاد ملت و قومیت‌های گوناگون و مذاهب گوناگون و اصناف گوناگون ملی و در سطح بین المللی انسجام میان همه مسلمانان و روابط برادرانه میان آحاد امت اسلامی از مذاهب گوناگون و وحدت کلمه آنها. با توجه به این مهم، باید این پرسش اصلی را که آسیب‌ها و تهدیدهای متوجه اتحاد ملی چیست؟ مورد توجه قرار داد. بی تردید در گام نخست باید بر این نکته اذعان داشته باشیم که شناخت آسیب‌ها و تهدیدات متوجه هر موضوع یا پیکره مورد هدفی نیازمند شناخت دقیق ابعاد موجود و وجوه قابل تعریف آن موضوع آن هم در وضعیت طبیعی درباره آنهاست. از همین رو در گام نخست بررسی مفهوم شناختانه اتحاد ملی در مقام موضوع اصلی بحث و حصول مولفه‌های هویتی و شاخصه‌های عملیاتی آن از اهمیتی بسزا برخوردار می گردد. بافت متنی حیات دانشواره ترکیبی اتحاد ملی، بافتی اجتماعی - سیاسی است؛ به بیان دیگر با وجود ورود نتایج مثبت آن به تمامی عرصه‌های حیات جامعه ملی (ملت-دولت) و مجموعه‌های انسانی (شهروندان) و حتی ورود نهایی نتایج آن در عرصه حیات فردی تک تک آحاد ملت نقطه عزیمت تجلی آن یا منزلگه بروز آنرا باید در عرصه اجتماعی – سیاسی دنبال کرد و در تعریف آن از ادبیات سیاسی سود جست. به عقیده نگارنده، وحدت که در ادبیات سیاسی به زبان انگلوساکسونی آن با واژه unity آمده است، از دو ویژگی و مختصه اساسی متاثر است: الف) یگانگی درونی ب) پیوستگی بیرونی. یگانگی درونی در این معنا به نقطه تشابه هویتی اشاره دارد که موجب ایجاد نقطه عزیمت مستحکمی است که می‌توان آنرا بنیاد عمیقی برای پیوستگی‌های عینی دانست. در لسان قران کریم آنگاه که گفته می شود: واعتصموا بحبل الله جمیعا و لا تفرقوا، به واقع و در ادبیات مورد نظر ما به همین نقطه عزیمت بنیادین اشاره دارد که می‌تواند پایه مستحکم وحدت باشد و اتحاد بدون آن بی‌منزلگه و رستنگاه است. پیوستگی بیرونی در این منظر متوجه خط تداوم آن یگانگی درونی در عرصه ی حیات جمعی برای رسیدن به هدف یا اهداف تعریف شده فردی و اجتماعی و ملی پذیرفته شده است. از همین رو یک ملت با حصول به یگانگی درونی وتسری آن به لایه‌های بیرونی در قالب پیوستگی‌های اجتماعی و بسط آن در تمامی ساحت‌ها و عرصه‌ها و حوزه‌ها و وجوه جامعه ملی می‌تواند به اتحاد ملی دست یابد. علاقه مندم که میان وحدت و اتحاد تمایز قائل شوم و در عین همنشینی و ارتباط این همانی میان آنها، اتحاد را محصول عینی و عملی وحدت در معنای فوق بدانم. اتحاد که زبان انگلو ساکسون از آن با دانشواره alliance یاد آمده است از معنای تعریف شده‌ای برخوردار است که با اندکی بازافرینی مفهومی مراد ما را حاصل می‌نماید. این مفهوم نیز از دو خصلت و ویژگی اساسی بهره برده است و همان طور که ژان بدن فرانسوی در تعریف حاکمیت از دو مختصه مطلق بودن و دایمی بودن نام می‌برد، می‌گوییم: اتحاد نیز به عنوان انعکاس بیرونی و عملی وحدت از دو مختصه: وحدت درونی و توافق رسمی برخوردار است. در اینجاست که وجوه دوگانه وحدت یعنی یگانگی درونی و پیوستگی بیرونی توافق معنی داری را بین اجزاء و کنشگران مورد نظر ایجاد می‌کند که نوعی پیوند معنوی (درونی) را در لایه لایه‌های حیات کنشگران تسری می بخشد و انعکاس بیرونی آن را در توافقات رسمی برای ایجاد اتحادها و ائتلاف‌ها به نمایش می‌گذارد. اگر ملت به جمعیت تعریف شده در داخل مرزهای ترسیم شده رسمی اشاره می‌کند که در فرهنگ، مذهب، زبان و قومیت مشترکی که تداوم تاریخی قدرتمند دارند سهیم هستند، وحدت ملی اشاره به یگانگی درونی و پیوستگی برونی آنها بر حول این مشترکات تاریخی قدرتمند دارند که به دنبال اتحاد در عرصه حیات اجتماعی –سیاسی خود برای افزایش قدرت در راستای حصول به اهداف تعریف شده ملی می‌باشند. این امر در اغلب اعضای جامعه ملی خود را به صورت اولیه هویت دسته جمعی و اجتماعی به نمایش می‌گذارد و در مرحله تکاملی خود هم حامل اراده ملی و هم تولید کننده و تزاید بخش قدرت ملی می‌شود. هنگامی که این دو مفهوم درهم تنیده وحدت و اتحاد – با باز تعریف فوق – با یکدیگر پیوند می‌خورند، ترکیب فوق‌العاده نیرومندی را از مشروعیت و کارایی برای آن ملت و به ویژه حکومت برخاسته دولت و نخبگان برتافتند از درون آن ملت فراهم خواهد ساخت تا در پرتو آن به نیل به اهداف تعریف شده آن ملت دست یابند؛ و بررسی مختصات اساسی اتحاد ملی را بر اساس مفهوم شناسی فوق به مجالی دیگر می‌سپاریم تا در سایه حصول به آن مختصات و باز تعریف معنایی –مفهومی آسیب و تهدید –در حد اجمالی –به پرسش اصلی این بحث یعنی آسیب‌ها و تهدیدهای متوجه اتحاد ملی در حد بضاعت عالمانه پاسخ گفته شود. منبع: عملیات روانی ـ مهدی مطهرنیا
+ نوشته شده توسط پریزاد رحیم پور در یکشنبه بیست و سوم دی 1386 و ساعت 14:57 |

 شوراي هماهنگي تبليغات اسلامي با صدور بيانيه‌اي؛ ضمن تبريك به مناسبت ولادت با سعادت فخر كائنين پيامبر رحمت، رحمةللعالمين حضرت محمد مصطفي«صلي‌ا... عليه و آله و سلم» و حلول سال نو و آغاز هفته وحدت به تمامي آزادگان و آزادانديشان جهان به خصوص مسلمانان و به ويژه ملت قهرمان و مبارز ايران اسلامي از نامگذاري حكيمانه امسال توسط مقام عظماي ولايت تقدير و تشكر كرد.
          در اين بيانيه آمده است: سال 1386 را مي‌توان سرآغازي نوين و فصلي تازه در مناسبات بين‌الملل و روابط ديپلماتيك در برقراري ارتباط صحيح و مدققانه با كشورهاي جهان به خصوص كشورهاي دوست و مسلمان دانست؛ كه به حق با درايتِ هوشمندانة رهبر حكيم و فرزانه انقلاب اسلامي سال «اتحاد ملي و انسجام اسلامي» نام گرفت، كه اين مهم مي‌تواند طليعه‌دار صلح و امنيت، عدالت و وحدت كلمه كه نياز اساسي بشر امروزي است بوده و در همدلي ملت ايران به ويژه اقوام ايراني و همه احزاب، گروه‌ها و نحله‌هاي سياسي در برقراري «اتحاد ملي» و ايجاد يكپارچگي هر چه بيشتر كشورهاي جهان و منطقه به ويژه كشورهاي مسلمان در« انسجام اسلامي» نقش اساسي ايفا نموده و سمبلي از وحدت و سرمشقي براي ساير كشورها باشد.
          در ادامة اين بيانيه آمده است: حركت‌هاي پياپي، خزنده، مرموز و ادامه‌دار استكبار جهاني به سركردگي آمريكاي ام‌الفساد و انگليس جنايتكار و دشمني قدرت‌هاي غربي عليه جمهوري اسلامي ايران در صدور قطعنامه فراقانوني و غير مسئولانه و تحريم‌هاي بي‌حاصل اقتصادي و يا حتي تجاوز آشكار و علني به تماميت ارضي كشوري مستقل و بپا خواسته و ورود غير قانوني نظاميان مزدور به آب‌هاي ساحلي كشور و در نهايت به راه انداختن تبليغات مسموم و جنگ رواني همراه با شبيخون فرهنگي و وارونه نماياندن حقايق و واقعيت‌ها بدون ارائه حتي يك مدرك و استدلال صحيح و منطقي، حقوقي و بين‌المللي و يا حتي وجاهت قانوني و رسمي، آن هم به صرف بيان نكاتي انحرافي و بي‌پايه و اساس و با مُنِشي خصمانه باعث كدورت‌هاي سياسي و ديپلماتيك گرديده و جز از بين رفتن وجهه آنان در عرصه بين‌الملل، نقض حقوق بين‌الملل و قوانين و مقررات و گسترش ناامني و بي‌عدالتي و تروريسم حاصل ديگري ندارد.
          اين بيانيه مي‌افزايد: جلوگيري از حقوق مسلم كشورها و ملت‌ها از حقوق اوليه و مسلم خود باعث ايجاد گروه‌هاي فشار بين‌المللي و مقاومت‌هاي آزادي‌بخش در اكثر كشورهاي تحت ظلم و ستم شده و در ايجاد وحدت و همدلي ميان مستضعفان و كشورهاي به اصطلاح جهان سوم نقش ايفا مي‌نمايد.
          در پايان اين بيانيه آمده است: در اين ميان با توجه به ميلاد فرخنده پيامبر صلح و رحمت پيامبر اعظم«صلي‌ا...عليه و آله و سلم» و هفته وحدتِ جهان اسلام، لزوم حفظ وحدت و همياري همراه با گفتگوي بين مذاهب و ايجاد تفاهم ميان فرق اسلامي و پرهيز از هرگونه عامل تنش‌زا و تفرقه‌افكن ضروري مي‌نمايد.
          ملت‌ها و دولت‌هاي اسلامي بايستي با هوشياري هر چه تمامتر و با اجماع نخبگان و بزرگان اسلامي، علماي ديني و سياستمداران بر روي نقاط مشترك در راستاي نيل به اهداف و آرمان‌هاي والاي اسلام ناب محمدي«ص» از هيچ كوششي دريغ ننمائيم.
          حال اين ملت سرافراز جمهوري اسلامي ايران اين شيرمردان و شيرزنان دريادل كه در طوفان حوادث و قهقراهاي تاريخ پر فراز و نشيب، شكيب و استوار پابرجا ايستاده و در درياي متلاطم حوادث و ورطه‌هاي آزمايش سربلند بيرون آمده، بايستي با توكل به خداوند متعال و پيروي از منويات مقام معظم رهبري«مدظله‌العالي» در پيمودن راه خود در مسير روشن استوار بوده و از حقوق حقه خود در برابر تهاجمات دشمن دفاع نمايد.
         
منبع:

+ نوشته شده توسط پریزاد رحیم پور در جمعه بیست و یکم دی 1386 و ساعت 22:57 |

 

خليل عمرانی: رسالت ادبيات انقلاب، تحقق شعار اتحاد ملی و انسجام اسلامی است

گروه ادب: همانطوركه ادبيات انقلاب، اتحاد را در سال 57 و در دوران دفاع مقدس در ميان آحاد مردم تحقق بخشيد می‌تواند امسال نيز با توجه به شعار اتحاد ملی و انسجام اسلامی بارديگر رسالت خود را انجام دهد

«خليل عمرانی» مشاور فرهنگی وزير آموزش‌ و ‌پرورش در گفت‌وگو با خبرگزاری قرآنی ايران (ايكنا) با بيان اين مطلب گفت: شاعران، نويسندگان و آحاد ملت ايران در سال‌های پيش از پيروزی انقلاب، ادبياتی خاص را در قالب شعر و شعار به كار می‌برند و آرمان‌های خود را با بهره‌گيری از آن بيان می‌كردند اما با وقوع انقلاب و تحولاتی كه در جامعه شكل گرفت، ادبياتی متولد شد كه نتيجه‌ی انقلاب اسلامی محسوب می‌شد و از اين حماسه تاريخی الهام می‌گرفت.

وی افزود: از آنجا كه ادبيات، زبان مشترك يك ملت محسوب می‌شود اصحاب قلم، آرمان، فرهنگ و انديشه‌ی اسلامی مردم را با بهره‌‌گيری از ادبيات بيان می‌كنند و به ثبت كردن آن در ادبيات می‌پردازند.

اين نويسنده، ادبيات را وحدت‌آفرين دانست و گفت: ادبيات با بيان آرمان‌های مشترك ملت، اتحاد و انسجام را در جامعه به وجود می‌آورد و به اين ترتيب مهم‌ترين رسالت خود را انجام می‌دهد.

اين پژوهش‌گر ادبی، اوج توان ادبيات انقلاب را در تحقق‌بخشيدن به وحدت در دوران دفاع مقدس ‌دانست و اظهار كرد: ادبيات دفاع مقدس كه يكی از مهم‌ترين شاخه‌های ادبيات انقلاب محسوب می‌شود، مردم را در زمانی حساس به وحدت دعوت كرد و موجب شد همه‌ی ملت ايران در كنار يكديگر حضور داشته باشند.

اين نويسنده با اشاره به تجلی آرمان انقلاب در ادبيات تصريح كرد: آرمان‌های انقلاب می‌تواند در ادبيات تجلی پيدا كند و اتحاد ملی و انسجام اسلامی را در ميان آحاد ملت ايران به وجود آورد.  نقش‌ادبيات‌درزمينه‌ی‌تحقق‌اتحاد
ادبيات دفاع مقدس كه يكی از مهم‌ترين شاخه‌های ادبيات انقلاب محسوب می‌شود، مردم را در زمانی حساس به وحدت دعوت كرد و موجب شد همه‌ی ملت ايران در كنار يكديگر حضور داشته باشند


«عمرانی» با اشاره به نقش اصحاب قلم در زمينه‌ی‌ تحقق اتحاد تأكيد كرد: اصحاب قلم می‌توانند با آفرينش آثار وحدت‌بخش، اتحاد را در جامعه به وجود‌ آورند و هرگونه تفرقه و نفاق را از بين ببرند و همواره بر وحدت، همدلی و دوستی تأكيد كنند.

اين نويسنده با اشاره به برخی آثار تفرقه‌برانگيز تصريح كرد: انديشه‌ای كه ادبيات را خلق كرده است كاركرد آن را نيز در جامعه مشخص می‌كند؛ بنابراين چنانچه يك نويسنده با انديشه‌ای وحدت‌گرا به خلق اثر بپردازد آن اثر نيز اتحاد را در جامعه به وجود می‌آورد.

وی يادآوری كرد: اگرچه فقط ادبيات عامل تحقق اتحاد در جامعه محسوب نمی‌شود اما اين ادبيات با تأكيد بر آرمان‌های انقلاب توانسته است در جهت تحقق اتحاد در جامعه حركت كند.

اين نويسنده ضمن تقدير از مقام معظم رهبری‌(مد) تأكيد كرد: بايد پرسيد چه عاملی موجب شد رهبر انقلاب(مد) امسال را به‌عنوان سال اتحاد ملی و انسجام اسلامی نام‌گذاری كنند و چنين ضرورت مهمی را در جامعه تشخيص دهند البته تشخيص اين امر مهم به‌طور قطع از يك ريشه‌ی معنوی برخوردار است.

مشاور فرهنگی وزير آموزش‌ و ‌پرورش در پايان با اشاره به ضرورت هوشياری مسلمانان تصريح كرد: از آنجا كه دشمنان اسلام همواره در ايجاد تفرقه در ميان امت اسلام سعی داشته‌‌اند همه‌ی مسلمانان جهان بايد از توطئه‌های آنان آگاه باشند و با تكيه بر عمل اسلامی، اتحاد ملی و انسجام اسلامی را در ميان خود به وجود آورند.

 

+ نوشته شده توسط پریزاد رحیم پور در جمعه بیست و یکم دی 1386 و ساعت 17:28 |

باید این پرسش اصلی را که آسیب‌ها و تهدیدهای متوجه اتحاد ملی چیست؟ مورد توجه قرار داد. بی تردید در گام نخست باید بر این نکته اذعان داشته باشیم که شناخت آسیب‌ها و تهدیدات متوجه هر موضوع یا پیکره مورد هدفی نیازمند شناخت دقیق ابعاد موجود و وجوه قابل تعریف آن موضوع آن هم در وضعیت طبیعی درباره آنهاست.


در لحظات آغازین نوروز یک هزار و سیصد و هشتاد و شش هجری شمسی، مقام معظم رهبری نظام جمهوری اسلامی ایران در پیام نوروزی خطاب به ملت ایران، بنا به رویه سال‌های گذشته، به نام گذاری این سال پرداختند.


معظم له پس از بیان فرازهای مهمی در ارتباط با نوروز و آنچه که در سال گذشته واجد اهمیت تحلیلی بود و با عنایت به نیاز جامعه در بافت موقعیتی کنونی با بیان این جملات سال 86 را سال اتحاد ملی و انسجام اسلامی خواندند: به نظر من امسال سال اتحاد ملی و انسجام اسلامی است. یعنی در درون ملت ما اتحاد کلمه و همه آحاد ملت و قومیت‌های گوناگون و مذاهب گوناگون و اصناف گوناگون ملی و در سطح بین المللی انسجام میان همه مسلمانان و روابط برادرانه میان آحاد امت اسلامی از مذاهب گوناگون و وحدت کلمه آنها.

 

                                                  


با توجه به این مهم، باید این پرسش اصلی را که آسیب‌ها و تهدیدهای متوجه اتحاد ملی چیست؟ مورد توجه قرار داد. بی تردید در گام نخست باید بر این نکته اذعان داشته باشیم که شناخت آسیب‌ها و تهدیدات متوجه هر موضوع یا پیکره مورد هدفی نیازمند شناخت دقیق ابعاد موجود و وجوه قابل تعریف آن موضوع آن هم در وضعیت طبیعی درباره آنهاست.


از همین رو در گام نخست بررسی مفهوم شناختانه اتحاد ملی در مقام موضوع اصلی بحث و حصول مولفه‌های هویتی و شاخصه‌های عملیاتی آن از اهمیتی بسزا برخوردار می گردد.

 
بافت متنی حیات دانشواره ترکیبی اتحاد ملی، بافتی اجتماعی - سیاسی است؛ به بیان دیگر با وجود ورود نتایج مثبت آن به تمامی عرصه‌های حیات جامعه ملی (ملت-دولت) و مجموعه‌های انسانی (شهروندان) و حتی ورود نهایی نتایج آن در عرصه حیات فردی تک تک آحاد ملت نقطه عزیمت تجلی آن یا منزلگه بروز آنرا باید در عرصه اجتماعی – سیاسی دنبال کرد و در تعریف آن از ادبیات سیاسی سود جست.


به عقیده نگارنده، وحدت که در ادبیات سیاسی به زبان انگلوساکسونی آن با واژه
unity آمده است، از دو ویژگی و مختصه اساسی متاثر است: الف) یگانگی درونی ب) پیوستگی بیرونی. یگانگی درونی در این معنا به نقطه تشابه هویتی اشاره دارد که موجب ایجاد نقطه عزیمت مستحکمی است که می‌توان آنرا بنیاد عمیقی برای پیوستگی‌های عینی دانست.


در لسان قران کریم آنگاه که گفته می شود: واعتصموا بحبل الله جمیعا و لا تفرقوا، به واقع و در ادبیات مورد نظر ما به همین نقطه عزیمت بنیادین اشاره دارد که می‌تواند پایه مستحکم وحدت باشد و اتحاد بدون آن بی‌منزلگه و رستنگاه است.


پیوستگی بیرونی در این منظر متوجه خط تداوم آن یگانگی درونی در عرصه ی حیات جمعی برای رسیدن به هدف یا اهداف تعریف شده فردی و اجتماعی و ملی پذیرفته شده است. از همین رو یک ملت با حصول به یگانگی درونی وتسری آن به لایه‌های بیرونی در قالب پیوستگی‌های اجتماعی و بسط آن در تمامی ساحت‌ها و عرصه‌ها و حوزه‌ها و وجوه جامعه ملی می‌تواند به اتحاد ملی دست یابد.


علاقه مندم که میان وحدت و اتحاد تمایز قائل شوم و در عین همنشینی و ارتباط این همانی میان آنها، اتحاد را محصول عینی و عملی وحدت در معنای فوق بدانم. اتحاد که زبان انگلو ساکسون از آن با دانشواره
alliance یاد آمده است از معنای تعریف شده‌ای برخوردار است که با اندکی بازافرینی مفهومی مراد ما را حاصل می‌نماید.


این مفهوم نیز از دو خصلت و ویژگی اساسی بهره برده است و همان طور که ژان بدن فرانسوی در تعریف حاکمیت از دو مختصه مطلق بودن و دایمی بودن نام می‌برد، می‌گوییم: اتحاد نیز به عنوان انعکاس بیرونی و عملی وحدت از دو مختصه: وحدت درونی و توافق رسمی برخوردار است.

 
در اینجاست که وجوه دوگانه وحدت یعنی یگانگی درونی و پیوستگی بیرونی توافق معنی داری را بین اجزاء و کنشگران مورد نظر ایجاد می‌کند که نوعی پیوند معنوی (درونی) را در لایه لایه‌های حیات کنشگران تسری می بخشد و انعکاس بیرونی آن را در توافقات رسمی برای ایجاد اتحادها و ائتلاف‌ها به نمایش می‌گذارد.


اگر ملت به جمعیت تعریف شده در داخل مرزهای ترسیم شده رسمی اشاره می‌کند که در فرهنگ، مذهب، زبان و قومیت مشترکی که تداوم تاریخی قدرتمند دارند سهیم هستند، وحدت ملی اشاره به یگانگی درونی و پیوستگی برونی آنها بر حول این مشترکات تاریخی قدرتمند دارند که به دنبال اتحاد در عرصه حیات اجتماعی –سیاسی خود برای افزایش قدرت در راستای حصول به اهداف تعریف شده ملی می‌باشند.


این امر در اغلب اعضای جامعه ملی خود را به صورت اولیه هویت دسته جمعی و اجتماعی به نمایش می‌گذارد و در مرحله تکاملی خود هم حامل اراده ملی و هم تولید کننده و تزاید بخش قدرت ملی می‌شود.


هنگامی که این دو مفهوم درهم تنیده وحدت و اتحاد – با باز تعریف فوق – با یکدیگر پیوند می‌خورند، ترکیب فوق‌العاده نیرومندی را از مشروعیت و کارایی برای آن ملت و به ویژه حکومت برخاسته دولت و نخبگان برتافتند از درون آن ملت فراهم خواهد ساخت تا در پرتو آن به نیل به اهداف تعریف شده آن ملت دست یابند؛ و بررسی مختصات اساسی اتحاد ملی را بر اساس مفهوم شناسی فوق به مجالی دیگر می‌سپاریم تا در سایه حصول به آن مختصات و باز تعریف معنایی –مفهومی آسیب و تهدید –در حد اجمالی –به پرسش اصلی این بحث یعنی آسیب‌ها و تهدیدهای متوجه اتحاد ملی در حد بضاعت عالمانه پاسخ گفته شود.

 

 

منبع: عملیات روانی ـ مهدی مطهرنیا

+ نوشته شده توسط پریزاد رحیم پور در یکشنبه شانزدهم دی 1386 و ساعت 17:9 |

                   1.         سوء تفاهم و بي اطلاعي از مباني صحيح تفكرات يكديگر

 

                   2.         دسيسه ها و نقشه هاي تفرقه آميز دشمنان مشترك

 

                   3.         بي توجهي به انتقال سريع اطلاعات

 

                   4.         توهمات غلط و كج فهمي و برجسته كردن اختلافات و وارد كردن تهمتهاي نادرست به فرق مختلف

 

                   5.         خودخواهي و خودپسندي و اولويت دادن به منافع مقطعي به جاي اولويت دادن به منافع اسلام و مسلمين

 

                   6.         اختلافات و تنازعات وتعصبات افراطي قومي و مذهبي ونژادی ميان مسلمانان

 

                   7.         عدم شناخت و عدم اجرای صحیح سیره نبوی دربرقراری انسجام اسلامی

 

+ نوشته شده توسط پریزاد رحیم پور در سه شنبه یازدهم دی 1386 و ساعت 12:23 |

انسجام اسلامي تقويت كننده اقتدار اسلامي و اقتدار ملت هاي مسلمان و وفاق آنها در برابر نظام سلطه و قلداران بين المللي است و انسجام يعني هماهنگ بودن و اين وحدت و هماهنگي به معني دست شستن از عقايد حقه و از اصول و مباني نيست بلكه يكي كردن نيات و خواهش براي نجات انسانيت است آرماني كه همه يك صدا معتقديم تنها با حاكميت اسلام و اجراي عدالت اسلامي است كه ارزشهاي انساني جامه عمل مي پوشد .

 

 

مؤلفه هاي انسجام اسلامي

 

            1.         هوشياري جدي مردم و مسوولين كشورهاي اسلامي نسبت به عملكرد دشمنان

 

            2.         تأكيد بر اصول مشترك مسلمانان

 

الف :‌ تمسك به قرآن كريم

 

ب : مراجعه به سنت پيامبر ( ص )

 

ج :‌ تبعيت از سيره اهل بيت عليهم السلام 

 

د : امر به معروف و نهي از منكر

 

ر : محور سازي مردم سالاري ديني و مشاركت دادن مردم در همه امور

 

            3.         همگرايي ملل مسلمان و دولت هاي اسلامي با يكديگر

 

            4.         تقويت روابط صميمانه فرهنگي ، سياسي ، اقتصادي دولت ها و ملت هاي اسلامي

 

            5.         توجه به اقتدار ، عظمت و حيثيت ملل اسلامي

 

      6.     تشكيل جلسات همدلي و هم انديشي براي ارتقاي كارآمدي دولت ها و ملت هاي اسلامي و تبيين و تشريح اهميت و جايگاه انسجام اسلامي در افزايش توان سياسي ، اقتصادي و فرهنگي جهان اسلام

 

            7.         ايجاد نهضت علمي در جهان اسلام

 

            8.         ممانعت از فعاليت هاي افراطي و تفرقه انگيز قومي و مذهبي

 

            9.         حل و فصل منازعات بين دولت هاي اسلامي توسط خود آنها و ميدان ندادن به عوامل خارجي براي حضور در خاورميانه وبلاد اسلامی

 

          10.        تلاش براي تشكيل پول واحد بين كشورهاي اسلامي و تشكيل اتحاديه هاي اقتصادي بين كشورهاي اسلامي

 

          11.        مراعات حقوق برادري

 

          12.        شركت هماهنگ در برنامه هاي عبادي همچون مراسم حج ، نماز جمعه و تبادل هيأتهاي فرهنگي ، علمي ،   

 

+ نوشته شده توسط پریزاد رحیم پور در دوشنبه دهم دی 1386 و ساعت 13:57 |
1.         جهالت و ناآگاهي نسبت به اهميت و ارزش وحدت كلمه

 

                   2.         خودخواهي و خودپسندي ، عدم وجود سعه صدر و مدارا در جامعه

 

                   3.         قانون گريزي

 

                   4.         رفتارتبعیض آمیزوبرخورد دوگانه وچندگانه مسئولین

 

                   5.         اختلافات و تعصبات مذهبي و قومي و قبيله اي و نژادي

 

                   6.         نبود اعتماد و ارتباط اجتماعي بين افراد و فردگرايي منفي به معني دنبال كردن منافع شخصي بدون توجه به منافع جامعه

 

                   7.         تخریب وتسویه حسابهای جناحی وصنفی

 

                   8.         برداشتهاي شخصي و جزئي نسبت به اتحاد ملي

 

                   9.         ضربه زدن به مملكت از طريق تفرقه و تضعيف وحدت ملي و انسجام اسلامي توسط بيگانگان

 

                 10.        انباشت مطالبات مردمي  وعمومی

 

                 11.        عدم شناخت و عدم اجرای صحیح سیره نبوی دربرقراری اتحاد وهمدلی

+ نوشته شده توسط پریزاد رحیم پور در دوشنبه دهم دی 1386 و ساعت 13:54 |

       1.         وفاق بر اصول ، مباني و ارزشهاي انقلاب

 

 

الف : دفاع از اسلاميت نظام

 

 

ب : دفاع از نظام جمهوري اسلامي

 

 

ج : دفاع از ارزشهاي انقلاب اسلامي

 

 

د : دفاع از انديشه هاي حضرت امام (ره)

 

 

ع : حراست از نظام مبتني بر ولايت فقيه

 

 

       2.         تلاش در جهت گسترش عدالت اجتماعي و كاهش فاصله طبقاتي

 

    3.     بسط دامنه مشورت پذيري دولت نسبت  به تمام جناح هاي سياسي معتقد به قانون اساسي و تحمل و مدارا و سعه صدر در برابر نظرات و سلايق مختلف

 

       4.         پرهيز جناح هاي سياسي از تخريب يكديگر و مقدم داشتن منافع و مصالح كشور بر منافع شخصي و جناحي

 

       5.         قانونمندي و قانونگرايي

 

       6.         پرهيز از دامن زدن به اختلافات مذهبي و قومي و قبيله اي ونژادی

 

    7.     كوشش در جهت نهادينه ساختن ارزشهاي عام و مشترك ميان خرده فرهنگهاي مختلف ، حول محور قانون اساسي و ظرفيتهاي بي پايان اسلامي .

 

       8.         ارتقاء میزان آگاهی عموم از طريق رسانه ها و آراء نخبگان و انديشمندان درباره تأثيرات مثبت اتحاد ملي و همدلي بر وضعيت حال و آينده جامعه

 

       9.         همگامي وهماهنگی  قواي سه گانه درعمل ، برنامه ،گفتار و رفع موانع اجرايي ، قضايي ، قانوني موجود

 

     10.        رفع فقر ، تبعيض و فساد اداري و توزيع عادلانه امكانات

 

   11.    فراهم كردن زمينه حضور گسترده مردم در فعاليت هاي اجتماعي ، سياسي و انتقال حس مسووليت پذيري در قبال مسائل مهم كشوري به مردم

 

     12.        اتخاذ مواضع مشترك و اعمال قاطعيت و اقتدار در مقابله با توطئه هايي كه عليه مصالح كشور مي شود .

 

     13.        استقامت و پايداري براي احقاق حقوق قانوني و ملي ملت ايران در صحنه هاي جهاني

 

     14.        بهبود سطح کیفی برنامه ها، نشست ها وهمایشها درمورد اتحاد ملی

 

     15.        داشتن نگاهی جامع بر اساس سخنان وفرمایشات  بزرگان 

+ نوشته شده توسط پریزاد رحیم پور در شنبه هشتم دی 1386 و ساعت 0:19 |

اتحاد به معناي يكي شدن ، در اصل از ريشه ((‌ وحد)) به مفهوم يكتايي و يگانگي است و با توجه به اين مفهوم ، اتحاد ملي را می توان به شکلهای  زیر تعریف کرد:

 

1-       اشتراك همه افراد يك ملت در آمال و مقاصد خويش  به گونه اي كه به منزله مجموعه واحدي به شمار آيند

 

2-       اينكه شهروندان به طور عام براي اعتقادات و ارزشهاي مشترك تفاهم و همكاري داشته باشند .

 

3-      ترک دعواههای بی پایه وتنازل همگانی ازخواسته های خویش وتوجه به مصالح اسلام عزیز ونظام جمهوری اسلامی

 

انديشمندان علوم سياسي وحدت ملي را از اركان قدرت سياسي دانسته اند كه از چگونگي واكنش مردم در دفاع از منافع ملي و مصالح كشور حكايت مي كند .  از آن جايي كه مخاطب مقوله اتحاد ملي همه آحاد مردم ، اقوام ايراني و به ويژه دولتمردان و كساني را كه در حاكميت نقش دارند . احزاب و گروههاي مختلف جامعه مي باشد . توجه نمودن به نكات ذيل در ارتباط با چگونگي ايجاد وحدت ملي در جامعه ضروري به نظر مي رسد :

 

الف : وحدت به خودي خود ايجاد نمي شود بلكه آن را بايد كسب كرد و همچنين از آن پاسداري نمود .

 

ب  : بايد بدانيم وحدت هميشگي است نه مقطعي و دوره اي

 

ج : وحدت ملي بايد پيرامون اصولي صورت گيرد كه مورد پذيرش همه سلايق و علايق باشد

+ نوشته شده توسط پریزاد رحیم پور در پنجشنبه ششم دی 1386 و ساعت 12:28 |

View Full Size Image

دو اصل مهم از اصول بنيادي جوامع اسلامي و دو حلقه اتّصال از حلقه هاي زنجيره ثبات نظام اسلامي در جامعه ما مفقود و يا كم رنگ شده است و از اين ناحيه آسيب هاي فراواني بر جامعه ، نظام اسلامي و جهان اسلام وارد مي شود ، يكي اصل اتحاد ملي و دومي اصل انسجام اسلامي است كه اولي به داخل مرزهاي كشورمان محدود مي شود ولي محدوده اصل دوم فراتر از مرزهاي كشورمان بوده كه در صورت بي توجهي به آن ممكن است كل جهان اسلام را تحت الشعاع خويش قرار داده و در مواجهه با مكاتب آسماني بزرگ ديگر همچون مسيحيت و يهوديت نتواند از حقانيت و اكمال خويش دفاع نمايد .

 

اتحاد ملی و انسجام اسلامی : ضرورت اجتناب ناپذیر

مقدمه

دو اصل مهم از اصول بنيادي جوامع اسلامی و دو حلقه اتّصال از حلقه های  زنجيره ثبات نظام اسلامي در جامعه ما مفقود و يا كم رنگ شده است و از اين ناحيه آسيب هاي فراواني بر جامعه ، نظام اسلامي و جهان اسلام  وارد مي شود ، يكي اصل  اتحاد ملی و دومي اصل انسجام اسلامی است كه  اولی به  داخل مرزهای کشورمان محدود می شود ولی محدوده اصل دوم فراتر از مرزهای کشورمان بوده که در صورت بی توجهی به آن ممکن است کل جهان اسلام را تحت الشعاع خویش قرار داده و در مواجهه با مکاتب آسمانی بزرگ دیگر همچون مسیحیت و یهودیت نتواند از حقانیت و اکمال خویش دفاع نماید .  

 

    توجه به این دو اصل اساسی که در واقع می تواند در یکدیگر ادغام گردیده و به عنوان اصلی واحد مورد بحث و بررسی قرار گیرد از چنان اهمیتی برخوردارند که حضرت آيت‌الله خامنه‌اي، مقام معظم رهبری در پيام تلویزیونی سالیانه خویش که هر سال به مناسبت آغاز سال نو ایراد می فرمایند، سال 1386 را سال "اتحاد ملي و انسجام اسلامي" نامگذاري كردند و افزودند: آرزو و اميد همه ايرانيان "استقلال ملي، عزت ملي و رفاه عمومي ملت" است و همه اين اهداف به بركت "ايمان اسلامي، اتحاد كلمه، اميد و عزم ملي، استفاده صحيح از ظرفيت‌هاي كشور و تدبير و تحرك و تلاش" محقق خواهد شد 0

 

رهبر انقلاب اسلامي، "ايجاد تفرقه و تضعيف وحدت ملي ايرانيان" و "به وجود آوردن مشكلات اقتصادي براي متوقف كردن پيشرفت كشور" را دو روش عمده دشمنان براي مقابله با ملت ايران و نظام جمهوري اسلامي برشمردند و با يادآوري جنگ رواني و تلاشهاي موذيانه دشمنان براي ايجاد اختلاف و تفرقه در ميان ملت ايران و در جهان اسلام، افزودند: دشمنان به بهانه‌هايي همچون قوميت، مذهب و گرايشهاي صنفي، درصدد هستند وحدت كلمه ملت ايران را از بين ببرند و در جهان اسلام نيز اختلافات مذهبي را دامن بزنند و با براه انداختن جنگ شيعه و سني ميان ملت ايران و جوامع اسلامي فاصله ايجاد كنند.

 

      ايشان تلاش براي اتحاد و يكپارچگي ملي و تقويت هوشيارانه و خردمندانه انسجام امت اسلامي را تنها راه نااميد كردن دشمنان و خنثي كردن توطئه‌هاي آنان خواندند و تاكيد كردند: به ياري پروردگار، در سال 86، آحاد ملت، قوميتهاي گوناگون، مذاهب مختلف و همه صنوف مردم ايران با اتحاد ملي، حركت پراميد به سوي آينده درخشان خود را شتاب مي‌بخشند و همه ملتهاي مسلمان نيز با انسجام اسلامي و تقويت برادري اسلامي، وحدت كلمه خود را نشان خواهند داد.

 

+ نوشته شده توسط پریزاد رحیم پور در پنجشنبه ششم دی 1386 و ساعت 12:6 |

اتحاد ملي يک مساله داخلي است وانسجام اسلامي يک مساله خارجي وهرکدام نيازمند راهکارهاي متفاوت (وحتي گاه متناقض) مي باشند. چرا که يک راهکار ممکن است منجر به انسجام اسلامي بالا، اما اتحاد ملي پايين وبالعکس راهکار ديگري ممکن است منجربه اتحاد ملي بالا ولي انسجام اسلامي پايين شود. دراين نوشتار سعي بر ارائه راهکارهايي است که همزمان منجر به اتحاد ملي وانسجام اسلامي بالايي گردند واز ارائه راهکارهايي با نتايج متضاد يا متناقض و گيج کننده پرهيز شده است. پيش از ارائه هرگونه راهکار بايستي عواملي که منجر به اتحاد ملي وانسجام اسلامي در کودکان ونوجوانان مي شوند را شناسايي نماييم وپس از آن با برنامه ريزي هاي دقيق زمينه هاي لازم را براي تقويت شکل گيري نگرش مثبت نسبت به اتحاد ملي وانسجام اسلامي وهمچنين کسب دانش لازم وايجاد رفتارها مناسب فردي وگروهي فراهم کرد. مباني نظري تحقيق، مطالعات رشد کودک ونوجوان و مصاحبه هاي صورت گرفته توسط محقق با تعدادي از دانشجويان عوامل مهم وتاثيرگذار برکودکان ونوجوانان (که مي توان از طريق آنها به تقويت اتحاد ملي وانسجام اسلامي پرداخت) را به شرح مدل ذيل استخراج نمود.
(شکل يک - مدل مفهومي عوامل موثر در شکل گيري و تقويت اتحاد ملي و انسجام اسلامي )
خانواده
والدين و برادران وخواهران نقش بسزايي در رشد همه جانبه فرد وازجمله ايجاد زمينه هاي لازم براي شکل گيري نگرش مثبت نسبت به اتحاد ملي و انسجام اسلامي دارند. لذا يکي از راهکارهاي مناسب به منظور ايجاد بستر لازم براي تقويت اتحاد ملي وانسجام اسلامي و ارائه آن در همان دوران اوليه رشد به کودکان ونوجوانان، بستر سازي اين مطلب در خانواده است. به اين منظور مي توان از نهادهاي مختلف (ازجمله آموزش و پرورش، بسيج، پليس و...) به منظور ارائه آموزشهاي لازم به خانواده جهت چگونگي بستر سازي اين امر در خانواده کمک گرفت.
مدرسه ( معلمان، محتواي آموزشي)
يکي ديگرازعوامل مهم و اثرگذار بر رشد کودکان و نوجوانان مدرسه است. مدرسه به طرق گوناگون رشد همه جانبه کودکان ونوجوانان وهمچنين نوع و ميزان دانش ونگرش آنها را نسبت به موضوعات مختلف از جمله تاريخ مشترک، سرزمين مشترک، و..... اتحاد ملي وانسجام اسلامي تحت تاثير قرار مي دهد. لذا به اين منظور بايستي کتب تحصيلي مورد بازنگري دقيق قرار گرفته ومفاهيم مربوط به اتحاد ملي وانسجام اسلامي (ادبيات وتاريخ مشترک، رسالت مشترک، دين مشترک، فرهنگ وهنر، و....) به نحو دقيق و کارشناسانه درمحتواي کتب تحصيلي، داستانها وحکايتها، ضرب المثل ها و... وارد گردد. ازاين طريق معلمان که انتقال دهندگان کليدي محتواي کتب رسمي هستند، آنها را به دانش آموزان انتقال داده و موجب درک عميق و نگرش مثبت نسبت به اتحاد ملي وانسجام اسلامي درخود ودانش آموزان (ودر نهايت درکل اجتماع) مي شوند. به اين صورت دانش آموزان به تدريج با اين مفاهيم آشنا شده وآنها را دروني مي کنند و درسرانجام خود آنها نيز به عنوان افرادي که در آينده اين دانش ونگرش مثبت را به ساير افراد اجتماع انتقال خواهند داد درخواهند آمد.
همسالان
همسالان تاثير بسيار زيادي بر رشد کودک و نوجوان دارند. لذا تدارک برنامه هاي مناسب گروهي، بازديد گروهي از موزه ها، آثار واماکن تاريخي ملي (ارگ بم، تخت جمشيد، سي وسه پل، عالي قاپو، هشت بهشت، ايوان مدائن و...) و مذهبي (حرم مطهر پيامبر اکرم (ص) وائمه عليهم السلام) موجود درايران وجهان اسلام تاثيرمناسبي برشکل گيري وتقويت اتحاد ملي وانسجام اسلامي دارد.
رسانه ها ومطبوعات
رسانه ها ومطبوعات به دليل داشتن مخاطبان وسيع ازهمه اقشار جامعه تاثير بسيار زيادي بررفتارهاي افراد جامعه وبخصوص کودکان ونوجوانان دارند. بنابراين آنها مي توانند با تدارک برنامه هاي مناسب براي کودکان ونوجوانان به شکل گيري وتقويت اتحاد ملي وانسجام اسلامي کمک هاي فراواني بنمايند. علاوه برآن هزينه بسياري از برنامه هايي که ازطريق رسانه ها پخش مي شود و همچنين زمان ونيروي انساني که صرف اين برنامه ها مي شود به مراتب نسبت به ساير روشها کم تر است. از طريق رسانه ها مي توان آثار واماکن تاريخي ملي ومذهبي موجود درايران وجهان اسلام را به تصوير کشيد. مي توان برنامه هاي مناسب در خصوص شخصيت هاي معتبراين سرزمين از جمله ابن سينا، فارابي، ملاصدرا، خيام، سعدي، حافظ و... تدارک ديد وبه اين طريق اتحاد ملي را تقويت نمود. علاوه برآن مي توان برنامه هاي مناسب در خصوص مباني ديني واعتقادي از جمله عدالت، برابري، آزادي، اخلاقيات وهمچنين ساير اصول ومباني اسلامي تهيه وعلاوه بر آن به معرفي پيامبران الهي و بخصوص پيامبر اکرم(ص) به عنوان نماد وحدت جهان اسلام (شيعه وسني) پرداخت وازاين طريق انسجام اسلامي را تقويت نمود. اين رسانه ها همچنين مي توانند شخصيت هاي معتبر جهان اسلام را دعوت نمايند تا علاوه بر معرفي آنها به جامعه از نظرات آنها جهت پيشبرد انديشه اتحاد ملي وانسجام اسلامي بهره گرفت.
دين ومذهب
دين به عنوان يک عنصر بسيار مهم مي تواند نقشي بسيار حياتي در تقويت انسجام اسلامي بازي نمايد. دراين خصوص دين اسلام وپيامبر اکرم(ص) بايستي کانون توجه کتب، رساله ها، مجلات، مقاله ها، فيلم هاي تلويزيوني وغيره قرار گرفته وتمام نهادها وارگان ها براهميت شخصيت والاي پيامبر اکرم (ص) به عنوان عنصر وحدت جامعه اسلامي تاکيد بيش از حد نمايند. نکته مهمي که دراين خصوص شايان توجه است وبنظر مي رسد درحال حاضردرجامعه کمتر به آن پرداخته مي شود.
اين است که تاکيد بسيارزيادي بر ائمه (ع) صورت مي گيرد. درحاليکه شايد به اين اندازه بر خصوصيات والاي پيامبراکرم (ص) تاکيد نمي شود. به عبارت ديگر برنامه ها بايد به گونه اي باشد که شخصيت ائمه(ع) در سايه شخصيت پيامبر اعظم معرفي گردند و شخصيت رسول اکرم تحت الشعاع قرار نگيرد، زيرا نشان دادن ضعف دراين خصوص يقينا به تضعيف انسجام اسلامي ودر نهايت تضعيف اتحاد ملي منجر خواهد شد. بنابراين ضروري است که مشترکات جهان اسلام استخراج ودر برنامه هاي مختلف کانون مورد توجه قرار گيرند.
زبان
زبان نقش مهم وکليدي در اتحاد ملي وانسجام اسلامي بازي مي کند. با توجه به تنوع زباني در داخل کشور وجهان اسلام بسيار ضروري است مطالعات لازم دراين خصوص صورت گيرد تا نقش اين عامل در اتحاد ملي وانسجام اسلامي روشن شود و پس از آن برنامه هاي مناسب براي ارتقا» اتحاد ملي وانسجام اسلامي با توجه به نقش زبان اجرا گردد.
عوامل اجتماعي - فرهنگي
اجتماعي که درآن قرار داريم ترکيبي است از عوامل فوق الذکر وساير عوامل احتمالي که به آن اشاره نشده است و همچنين ارزشها وفرهنگ وخرده فرهنگ هاي حاکم برآن که رفتار ما را احاطه کرده است. اين فرهنگ در حال حاضر درجاتي از اتحاد ملي وانسجام اسلامي را درخود دارد. لذا ضروري است که اين ميزان درجات در جاي جاي ميهن اسلامي مورد بررسي و شناسايي قرار گيرد تا اطلاعات لازم وکليدي استخراج شده وبرنامه هاي مناسب را با توجه به اطلاعات حاصله از وضعيت موجود جامعه ومقايسه آن با وضعيت مورد انتظار طراحي، اجرا، ارزيابي و اصلاح نمود. باشد که منجر به تقويت اتحاد ملي وانسجام اسلامي و دوري از هرگونه نفاق وگسيختگي درسطح داخلي وخارجي گردد.

منبع:

http://www.edunews.ir

+ نوشته شده توسط پریزاد رحیم پور در سه شنبه چهارم دی 1386 و ساعت 16:31 |